:: ARTIKELS ::
DVDInfo.be >> Artikel >> Interview >> INTERVIEW NATASHA HENSTRIDGE
INTERVIEW NATASHA HENSTRIDGE
Type: Interview - Datum: 2015-10-11 - Geplaatst door: Bart
Natasha Henstridge: “Ik wil méér komische rollen.”
In 1995 maakte het grote publiek kennis met Natasha Henstridge, die in de science-fiction/thriller Species haar debuut maakte als actrice. Dit was echter niet de start van haar carrière. Op 15-jarige leeftijd startte ze immers als internationaal fotomodel in Parijs en stond daarna op heel wat covers van wereldberoemde tijdschriften of was te zien in heel wat reclamespots. Op zoek naar een grotere uitdaging kwam ze in de filmbusiness terecht. In Londen maakten we kennis met de natuurlijke schoonheid van deze Canadese actrice, die ons graag te woord stond voor volgend carrièreoverzicht.
 

 


DVD Info: Natasha, je debuut was meteen in één van de topfilms van 1995, nl. “Species”. Hoe raakte je betrokken bij het project?
Natasha Henstridge: Ik deed diverse audities voor de film. Ze zochten mensen voor de rol in New York, Londen, Los Angeles, … Op een gegeven moment was ik in Italië en moest ik zo vlug mogelijk terugvliegen naar L.A. om een volgende screentest te doen. Ik heb dus zeer veel moeite moeten doen om de rol te kunnen bemachtigen. Het was mijn eerste kennismaking met film en het voelde ongelooflijk aan. Ik hield van het personage dat ik mocht vertolken. Alles aan haar was zeer nieuw en vers, zodat dit het super aantrekkelijk maakte. In bepaalde opzichten was het eigenlijk vrij gemakkelijk om Sil te spelen.

Je werkte ook meteen samen met enkele topacteurs, waaronder Ben Kingsley. Was dit speciaal voor jou?

Ik had geen flauw idee hoe gelukkig ik me mocht prijzen, want ik kende geen enkele achtergrond van de acteurs waarmee ik mocht samenwerken. Ik was nog zo jong en alles ging zo snel voor mij, zodat ik geen flauw benul had waarin ik terechtgekomen was. Ben werd meteen een goede vriend. We haalden enkele leuke fratsen uit. Ik herinner me nog dat ik met mijn fiets rondreed op de set, met Ben bovenop het stuur (lacht).

Daarna volgde de B-film Adrenalin: Fear The Rush met Christopher Lambert...

Het is me vooral bijgebleven dat ze Christopher voor slechts 6 dagen inhuurden, terwijl ik 3 weken aanwezig moest zijn. Alle gezamenlijke scènes werden meteen ingeblikt, naast alle close-ups die nodig waren voor de montage achteraf. Daarna verdween hij. De volgende dagen moest ik dan improviseren en doen alsof Christopher er nog bij was, met behulp van opgenomen beelden. Zo'n gekke situaties gebeuren zelden, maar ontstaan vaak omdat de contracten slecht opgesteld werden door de verantwoordelijken. Het was zeer leuk om met Christopher samen te werken, ik wou dat hij langer kon blijven (lacht).

Maximum Risk bracht je samen met onze nationale trots, Jean-Claude Van Damme.
Inderdaad, het klikte meteen tussen ons. We hebben heel wat afgelachen tijdens de opnames. We draaiden in Toronto, Nice en Monaco. Wees nu eens eerlijk, hoe kan je nu geen plezier hebben in Nice en Monaco? (lacht) Vooral de actiescènes en de auto-achtervolgingen waren spectaculair om te doen.

Species II werd uitgebracht, maar ditmaal met een andere regisseur aan het roer.
Klopt, en zoals vaker het geval is, kon deze vervolgfilm helemaal niet tippen aan het origineel. Ik denk niet dat het de fout is van de regisseur, maar ik wijt het falen eerder aan de inhoud en het concept van Species II. Ze probeerden een interessanter verhaal te vertellen, maar het werkte niet. Ook wou men meer seks en geweld toevoegen, terwijl dit niet nodig was.

In 2000 zagen we jou deel uitmaken van de cast in de geslaagde komedie The Whole Nine Yards.
Komedie is mijn favoriete genre, wat ik helaas te weinig voorgeschoteld krijg. Dus ik zou zeggen: laat maar komen! (lacht) De film kon rekenen op een zeer getalenteerde cast, een magistraal scenario en een prachtig regisseur. Dit maakte The Whole Nine Yards onvergetelijk. Zoals bij Species II was ook het vervolg op deze film (The Whole Ten Yards) een miskleun. Iedere dag werden aanpassingen gemaakt van het scenario, zodat het complete team de grip verloor op het project. Dit vond ik enorm jammer.

Voor Ghosts Of Mars kon je samenwerken met cultregisseur John Carpenter, die pareltjes maakte als Halloween en Escape From New York.

Dat was een interessante productie. Werken met levende legende Carpenter was plezant. Het klikte tussen ons. Af en toe kon hij wel eens onrust stoken op de set, maar op een leuke manier. Het is een schatje. Ik werd eigenlijk pas op het allerlaatste moment toegevoegd aan de cast. Mijn rol zou normaal vertolkt worden door Courtney Love, maar vlak voordat de opnames zouden starten, ging de samenwerking niet door. Vraag me niet waarom, want er deden allerlei verhalen de ronde.

Datzelfde jaar zagen we jou in de avonturenfilm Chilly Dogs (ook bekend als Kevin Of The North). Heb je daar nog specifieke herinneringen van?

Het leukst aan deze film was hoe we dagelijks de set moesten bereiken. De opnames gebeurden op een bergtop in Canada en we geraakten er enkel per helicopter of via een kabellift. Een ander alternatief was per sneeuwscooter. We waren werkelijk daar, er was geen sprake van studio-opnames die achteraf met CGI werden bijgewerkt. Dit gaf ons een ongelooflijke kick.

Na de teleurstelling met Species II ging je toch akkoord om een cameo te vertolken in Species III. Waarom eigenlijk?

Omdat ik vond dat ik het de makers schuldig was. Species betekende voor mij de doorbraak en ik kon geen nee zeggen. Ik moet er ook wel aan toevoegen dat ze me enorm veel betaald hebben. Dat speelde ook mee in mijn beslissing (lacht).

Naast je filmcarrière viel je ook te bewonderen in enkele tv-series. Kan je daarover wat vertellen?

Mijn twee kinderen zijn ondertussen oud genoeg om hun moeder aan het werk te zien en onlangs keken we samen naar de serie She Spies (2002/2003). Ze vonden het prachtig en keken in een mum van tijd de twee seizoenen uit. Het was een leuke periode uit mijn carrière, ik beleefde veel plezier op de set. Het was opnieuw een komisch genre, en dat ligt me wel. De beste serie waarin ik te zien was, is zonder twijfel Eli Stone. Naast Geena Davis was ik te zien in Commander In Chief, maar dit werd helaas gecancelled na één seizoen. Ik denk dat deze drie series mij het meest zijn bijgebleven.

Laatste vraag: wat is je favoriete film waarin je te zien was?

Een favoriete film heb ik niet echt. Ik zou eerder kiezen voor stukjes uit een film waarop ik fier ben. Ik deed Power And Beauty, een controversiële tv-film over Judith Exner, een vrouw die beweerde een affaire te hebben met President Kennedy. Daarnaast deed ik heel wat films voor de Amerikaanse televisie waarin ik goede momenten of scènes had. Ik hou van The Whole Nine Yards als film, maar ik vond mijn vertolking niet zo indrukwekkend. Dus ja, alles is relatief.


Tekst en foto: Bart Carteur

UIT HET ARCHIEF