:: BESPREKINGEN ::
DVDInfo.be >> Bespreking >> FLINTSTONES, THE - SEIZOEN 2
FLINTSTONES, THE - SEIZOEN 2
Bespreking door: Werner - Geplaatst op: 2005-07-14


SERIE
Opnieuw welkom in Bedrock, nog steeds 2500 zielen (misschien zijn er sinds seizoen 1 een paar bijgekomen, dat kan wel...) Alleen al het idee van het beginnen een overzicht samen te stellen van alle mogelijke en onmogelijke spin-offs die de originele Flintstones-animatiereeks heeft voortgespuid (waaronder enkele genietbare maar ook enkele hele slechte), doet ons in elkaar krimpen van anticiperende hoofdpijn. Daarom zijn we blij dat we het nog eventjes bij de originele reeks kunnen houden, waarvan we nu bij het tweede seizoen zijn aanbeland. Ook in de reguliere reeks zijn er hoogtes en (vooral naar het einde toe) laagtes geweest, waarbij het introduceren van de groene vliegende al-dan-niet ingebeelde alien Gazoo als regulier karakter in het laatste seizoen wel het absolute dieptepunt was. In dit tweede seizoen zijn de schrijvers echter op kruissnelheid, en worden enkele van de beste afleveringen op ons losgelaten, zoals de film noir-pastiche The Soft Touchables, Freds voortdurende geldproblemen die zich manifesteren in The Little White Lie, Fred die zijn gokproblemen dapper het hoofd biedt (evenwel zonder succes) in The Gambler en natuurlijk Divided We Sail, waarin Fred en Barney elkaar de hoofdprijs van een kwis betwisten. Het typische Stenen Tijdperk-aspect wordt wat naar de achtergrond geschoven ten voordele van het soort comedy waarop reeksen als The Honeymooners op gebaseerd waren: dagelijkse beslommeringen van een jonggetrouwd koppel. Dat de humor universeel is, mag blijken uit het feit dat bijvoorbeeld de plot uit The Mailman Cometh tientallen jaren later grotendeels gerecycleerd werd in de Simpsons-aflevering Bart Gets Hit By A Car. En dat soort ik-heb-dit-al-wel-eens-in-een-andere-cartoon-gezien-déjà-vu's komen bij deze reeks vaker dan in seizoen 1 de kop opsteken. Het element waar echter geen toegevingen voor werden gedaan, en integendeel in dit seizoen nog eens extra de nadruk op wordt gelegd, is het gebruik van tal van prehistorische dieren als ersatz voor het moderne comfort. Diverse vogels met scherpe tanden fungeren als vleesmes of haagschaar, een schildpad drijft de wasmachine aan, een baby-triceratops dient als karretje voor de postbode, en in het vriesvak van de ijskast huist een pinguïn die de ijsblokjes beheert. Onveranderlijk geeft het diverse assortiment aan gedomesticeerd huisgerei daarbij hun sarcastische commentaar bij de gang van zaken. Nogal wiedes dat deze, ahem, "uitvindingen" jaren na datum nog steeds hét handelsmerk zijn waarmee de Flintstones-cartoons worden geassocieerd.



The Flintstones is hét schoolvoorbeeld van wat men later limited animation is gaan noemen. Alleen de essentiele onderdelen van het lichaam bewegen, terwijl bijvoorbeeld de armen in rust naast het lichaam blijven hangen, dit om het aantal animatiecellen te reduceren; om dezelfde reden worden overigens dezelfde achtergronden keer op keer opnieuw gebruikt, en bestaan bepaalde sequenties gewoon uit een herhaling in spiegelbeeld van de sequentie ervoor. De reden hiervoor is natuurlijk dat in de jaren '60 cartoons veel kostenbesparender moesten worden gemaakt dan voordien, wanneer deze alleen maar fungeerden als zeven minuten durend opvullertje voor de hoofdfilm in de bioscoop. Met de komst van televisie moesten de Hanna-Barbera studio's aan een moordtempo cartoons afwerken, wat hen door de limited animation ook lukte. Dit tweede seizoen telt maar liefst 32 cartoons, en dit zonder terug te vallen op compilatie-afleveringen of iets dergelijks, wat een prestatie is waar heden ten dage de makers van bijvoorbeeld The Simpsons niet aan kunnen. Voor een cartoon-reeks die het vooral moet hebben van de puntige dialogen, waarbij de animatie kon worden geconcentreerd op de lipsynchroniciteit (waaraan dan vreemd genoeg wél heel veel aandacht werd besteed), is limited animation inderdaad dé oplossing om een hoog productietempo aan te kunnen houden. De animatie-trucjes waarvan Hanna-Barbera de trendsetter waren, werden daarna overigens eindeloos door andere studio's en uiteraard door henzelf (Scooby-Doo, De Smurfen) gekopieerd. Zelfs inhoudsloze Japanimatie-crap als Dragonball, waarbij een aflevering grotendeels bestaat uit wat shots van grommende ultralelijke smoelen, is een voorbeeld van limited animation, maar dan in een compleet gedegenereerde gedaante, waarbij in één seizoen ongeveer evenveel animatiewerk is gestoken als in één aflevering van The Flintstones.



Fred Flintstone, arbeider in een steengroeve, is dus nog altijd de even onsympathieke klier als in het eerste seizoen, en als zoiets tenminste mogelijk is, lijkt zijn gedrag mogelijk nog slechter en gemener geworden. Wilma is nog altijd zijn huisslaafje, en de brave, slimmere maar volgzame buurman Barney is altijd Freds partner in crime wanneer de twee alweer een manier hebben uitgedacht om snel rijk te worden. Dat Fred noch Barney het financieel erg breed hebben, mag blijken uit het feit dat veel van de afleveringen draaien om geld, of het gebrek eraan; alhoewel Wilma en Betty regelmatig chargeren ("charge!") met hun prehistorische betaalkaart in aanslag, is het voor de families - maar vooral voor de Flintstones - vaak schrapen, en daar Freds explosieve temperament aan toegevoegd maakt dat die meer dan eens bij zijn baas, Mr. Slate, moet gaan smeken om zijn job terug te krijgen. Welke job Barney nu feitelijk uitoefent, is één goed bewaard geheim, maar er wordt al eens gesuggereerd dat hij een stukje hoger op de maatschappelijke ladder staat dan zijn buurman. Freds baas, Mr. Slate, is overigens één van de archetypes van de continuïteitsfouten doorheen deze reeks: In The Mailman Cometh is hij duidelijk de baas over Fred, maar in de aflevering daarna, The Rock Vegas Story, heet Freds baas plots weer Rockhead; dezelfde Rockhead die in andere afleveringen gewoon een collega van Fred is, terwijl. Mr. Slate plots Mr. Pebble heet en personeelschef is, terwijl aan de andere kant... vooraleer we U kwijt zijn als lezer: we kunnen er zelf ook niet meer aan uit, maar de verklaring van het frequent jobhoppen van Slate/Rockhead/hoe ie ook mag heten is opnieuw het animatieproces. Aan The Flintstones werd door verschillende teams parallel gewerkt, waardoor de continuïteit in hetzelfde seizoen niet gegarandeerd kon worden. Mr. Slate is daarna wel als vast nevenfiguur gesettled in het derde seizoen, waarin er voor het eerst ook verhaalbogen verschenen die meerdere afleveringen ontspannen. Er wordt wat minder gebruik gemaakt van parodieën van in de jaren '60 bekende televisiefiguren, alhoewel in een aflevering als The Hit Songwriter het personage van Hoagy Carmichael duidelijk een karikatuur is. Dergelijke jokes doen natuurlijk geen afbreuk aan de kwaliteit van de reeks; een Juiste Prijs-achtige kwis uit Divided We Sail toont ons dat er eigenlijk op die veertig jaar niet zo gek veel is veranderd in het medialandschap.



Een andere, minder voor de hand liggende "continuïteitsfout", als je het zo mag noemen, betreft het personage van Barney, en dan om precies te zijn de stemacteur, Mel Blanc, die veel heeft bijgedragen aan het karakter van het sympathieke onderdeurtje. Blanc geraakte bij het begin van deze tweede reeks betrokken in een nogal redelijk zwaar auto-ongeluk, en moest op de set voor enkele afleveringen worden vervangen. In The Hit Songwriter, Droop-Along Flintstone, The Rock Quarry Story en The Little White Lie wordt zijn personage duidelijk door iemand anders ingesproken, ofwel Daws Butler, ofwel Hal Smith. Tegen het einde van de reeks is Blanc echter weer wel terug van de partij.


Pagina: 1 - 2 - 3
cover



Studio: Warner

Regie: Joseph Hanna & William Barbera
Met: Alan Reed, Jean Vander Pyl, Mel Blanc, Bea Benaderet

Film:
8/10

Extra's:
4,5/10

Geluid:
7,5/10

Beeld:
6,5/10


Regio:
2

Genre:
Komedie

Versie:
Benelux (NL)

Jaar:
1961-62

Leeftijd:
AL

Speelduur:
803 min.

Type DVD:
SS-DL


Beeldformaat:
1.33:1 PAL

Geluid:
Engels Mono 1.0
Frans Mono 1.0
Italiaans Mono 1.0
Spaans Mono 1.0

Ondertitels:
o.a. Nederlands
Extra's:
• 3 Audiocommentaren,
• Documentaire "Carved In Stone: The Flintstones Phenomenon",
• 5 reclamespots,
• 8 songs of The Flintstones albums,
• Documentaire "Fred Flintstone's How To Draw",
• Documentaire "Flintstone Art",
• Reclamespot voor seizoen 1,
• Cross-promotionele trailer

Andere recente releases van deze maatschappij