:: BESPREKINGEN ::
DVDInfo.be >> Bespreking >> VIRGIN SUICIDES, THE
VIRGIN SUICIDES, THE
Bespreking door: Werner - Geplaatst op: 2001-08-24
FILM
Michigan, ergens in de jaren 70, een eersteklas uppermiddleclassroddelbuurt. Hét praatje van de dag is dat Cecilia, de jongste dochter van de op zijn zachtst gezegd ietwat saaie wiskundeleraar Robert Lisbon (James Woods) heeft geprobeerd om zichzelf van kant te maken door zich in bad de polsen door te snijden. Cecilia en haar zussen Mary, Bonnie, Therese en Lux, zijn ondanks de wanhoop van hun ouders hun kinderjaren ontgroeid en ze zijn voor de vele puberjongens in de buurt de ultieme natte droom. De psychiater (Danny DeVito) raadt de oerconservatieve Lisbon en zijn religieus fanatieke vrouw (Kathleen Turner) aan om de teugels wat te vieren en hun vijf dochters wat meer de vrije hand te laten. Het eerste en enige feestje dat de Lisbons thuis organiseren is echter zo stomvervelend dat Cecilia uit miserie een tweede zelfmoordpoging doet en deze keer lukt het haar nog ook. Vader en moeder Lisbon worden van verdriet met de minuut knettergekker en willen hun vier overblijvende kinderen geen duimbreed meer toegeven. Vooral de jongste dochter Lux (Kirsten Dunst) is geobsedeerd door jongens. De hartenbreker van de school, Trip Fontaine (Josh Hartnett), slaagt erin om vader Lisbon toch om te praten en samen met drie vrienden mag hij de zussen meenemen naar het schoolbal. Trip en Lux komen echter niet op een redelijk uur thuis, hebben zich niet aan de "eerbare bedoelingen" gehouden wat Trip nochtans beloofd had en ten huize Lisbon is het kot te klein. Vader haalt zijn dochters van school, moeder verplicht Lux om haar langspeelplaten te verbranden en de kinderen krijgen een ondraaglijk huisarrest, waaraan ze maar op één manier kunnen ontsnappen. De titel vertelt het u.

Sofia Coppola's debuut is er onmiddellijk één dat kan tellen, want ze heeft zich gewaagd aan de verfilming van het bijzonder complexe boek van Jeffrey Eugenides. De film wordt gekenmerkt door een bijzonder intrinsieke, maar ook ingewikkelde vertelstructuur, een soort plakboek van herinneringen die de jongens uit de buurt na zovele jaren aan de Lisbon-zusjes hebben overgehouden. Ook de fotografie is zeer apart, een complexe mengeling van werkelijkheid en fantasiebeelden, geladen met symboliek en alhoewel enkele filmtrucs al niet echt nieuw meer zijn (zoals de versnelde natuurbeelden voor de verstrijkende tijd), zitten er ook enkele bijzonder geniale vondsten in de film. Daarnaast krijgen we ook enkele krasse staaltjes van gitzwarte humor - als Lux haar platen moet verbranden, geeft haar moeder de poging al gauw op omdat het huis vol vinyldampen hangt. Alle scènes zijn goed in elkaar gepuzzeld wat een trage maar boeiende film oplevert die over de hele duur emotioneel evenwel ongelofelijk zwaar beladen is. Coppola is erin geslaagd om gevoelens als obsessie, lust en passie tastbaar te maken en dat met eerder bescheiden middelen. Soms lijkt het resultaat op de inzending van een amateurfilmclub, maar dat is het allesbehalve. De acteurs dan: het contrast tussen de onbuigzame wereldvreemde ouders en het hoge Lolita-gehalte van de meisjes - vooral Kirsten Dunst krijgt uitgebreid de gelegenheid om zich in de kijker te werken - werkt zeer aanstekelijk. James Woods en Kathleen Turner (die er op tien jaar dertig jaar ouder uitziet - echt waar!) zijn zeer atypisch gecast, respectievelijk als een wereldvreemde kwiet en een geforceerd vriendelijke tante die je op familiefeestjes zoveel mogelijk probeert te mijden. Sofia Coppola heeft zelfs acteurs als Danny De Vito en Scott Glenn een klein rolletje weten aan te praten, wat uiteraard nog meer acteerpret garandeert.

BEELD EN GELUID
Bridge Entertainment bracht tot nog toe voornamelijk mini-tv-series uit (zoals Merlin) en hoewel een 4:3-beeldformaat en gewone stereo normaal zijn voor dergelijke producties, is dat voor films niet het geval. Dus toen deze firma o.a. The Lawnmower Man óók op 4:3 uitbracht, vreesden we voor de kwaliteit van The Virgin Suicides waarvan ze de rechten verworven had. Onze vrees is gelukkig ongegrond; waarschijnlijk ingegeven door de concurrentie, waagt Bridge zich bij mijn weten voor het eerst aan een anamorfe widescreenpresentatie met bovendien ook nog naast een 2.0-track een 5.0-track. Een subwoofer is bij een dergelijke trage dialoogfilm inderdaad overbodige luxe, maar de 5.0-track volstaat ruimschoots. Dialoog en muziek zijn tenminste in een redelijke (maar niet perfecte) verhouding in elkaar gemixt. Merk ook nog even de speciale muziekkeuze op: uiteraard een gratuite selectie jarenzeventighits van o.a. 10CC, gecombineerd met de originele score van het Franse avantgardistische duo Air, de componisten van het hallucinante altijd wederkerende thema "Playground Love".

Nog even wat over het beeld: we zijn uiterst blij dat Bridge ook heeft gekozen voor het anamorfe widescreenformaat. De kleuren zijn mooi stabiel en fris, alleen zijn de beelden zelf nog niet altijd even scherp. Dat is ongetwijfeld een gevolg van de keuze om de film én de extra's per se op een enkelzijdig schijfje te stouwen. Dat heeft natuurlijk tot gevolg dat je met The Virgin Suicides een topfilm tegen een spotprijs in huis kan halen, maar misschien toch volgende keer eens een dual layer proberen? Bridge verdient van ons alleszins de aanmoedigingsprijs, want het doet ten minste de moeite om z'n releases te verbeteren en dit is de eerst release die technisch de vergelijking met de grote broers aankan. Dus een fllinke pluim!

EXTRA'S
De extra's vallen een beetje tegen. Ondanks een bioscooptrailer, een fotogalerij en biografische informatie (in het Nederlands!) over acteurs en regisseur, helaas niet zoiets als een making-of-documentaire. Wél een videoclip van Air, "Playground Love", maar ook hier geldt, net als voor beeld en geluid, dat die tenminste beter is dan de vorige releases (Merlin en Asteriod hadden helemaal géén extra's). Alleen zijn de menu's slecht bestuurbaar: je geraakt vanuit de fotogalerij bijv. niet in het extramenu totdat je de eerste foto hebt teruggevonden. Samengevat, ook hier een positieve tendens, waardoor we alvast uitkijken naar toekomstige releases van deze kleinere, maar ambitieuze maatschappij.

CONCLUSIE
The Virgin Suicides zal misschien een meer cinefiel publiek aanspreken, ik heb ook al reacties van mensen gekregen die er geen vijf frank aan zouden willen besteden, maar ik heb de disks ook al gretig over de toonbank zien gaan bij één van mijn vaste dvd-koopstekken. De film vergt inderdaad wat meer intellectuele inspanning dan een Amerikaanse doorsneepopcornfirm, maar bewijst meteen dat er daarnaast nog plaats is in Hollywood voor kleinere, intimistische en vooral minder evidente producties. En snakken we daar soms niet naar? Voor wie de film absoluut niet kent, kan ik alleen maar aanraden 'm op zijn minst een keer te huren.


cover




Studio: Bridge Entertainment

Regie: Sofia Coppola
Met: James Woods, Kathleen Turner, Kirsten Dunst, Josh Hartnett, Scott Glenn, Michael Pare, Danny De Vito

Film:
9/10

Extra's:
3/10

Geluid:
7/10

Beeld:
7,5/10


Regio:
2

Genre:
Drama

Versie:
Benelux (NL)

Jaar:
2000

Leeftijd:
16

Speelduur:
92 min.

Type DVD:
SS-DL

Barcode:
8711983452046


Beeldformaat:
1.78:1 anamorf PAL

Geluid:
Engels Dolby Digital 5.0
Engels Dolby Surround 2.0

Ondertitels:
Nederlands
Extra's:
• Videoclip
• Fotogalerij
• Cast- en crewinformatie
• Trailer

Andere recente releases van deze maatschappij