:: BESPREKINGEN ::
DVDInfo.be >> Bespreking >> FUCKING ÅMÅL
FUCKING ÅMÅL
Bespreking door: Werner - Geplaatst op: 2001-02-15
FILM
Fucking Amal - sommige DVD-winkels deinzen er blijkbaar voor terug om deze titel in de rekken te nemen omdat ze denken dat het om een pornofilm gaat - is een sympathiek filmpje dat qua stijl erg aan Von Trier's Dogma95-school verwant is: geen extra belichting (behalve in één welbepaalde scène die een droom van één van de hoofdpersonages voorstelt), geen geluidstrukjes en alle beelden opgenomen met een losse handcamera. De film draait om de zestiende verjaardag van Agnes (Rebecca Liljeberg), het kneusje van de school. Agnes is er in de twee jaar waarin haar ouders naar het Zweedse boerengat Amal zijn verhuisd nog niet in geslaagd om vrienden te maken - nu ja, Anges' enige "vriendin" is rolstoelpatiënte, en feitelijk blijven ze bevriend omdat ze de enige twee outcasts zijn in de school, want in de grond hebben ze een hekel aan elkaar. Onder lichte morele druk van haar ouders geeft ze voor haar verjaardag een feestje. Wanneer ze er op de school uitnodigingen voor uitdeelt, wordt ze vierkant uitgelachen en het ziet er naar uit dat er van het feestje niet veel in huis zal komen.

Amal is echter zo'n danig primitief hol dat de plaatselijke jeugd op een vrije avond niets beters te doen heeft dan zich te laten vollopen met alcohol en alles te slikken wat ook maar enigszins de vorm van een pil heeft. Elin (Alexandra Dahlström), een rebelse meid die de reputatie van een beest heeft wanneer het op jongens aankomt terwijl ze daarentegen angstvallig verbergt dat ze nog maagd is, gaat samen met haar zus Jessica naar Agnes' feestje in de hoop om daar op een zo kort mogelijke tijd zo veel mogelijk drank op kosten van een ander naar binnen te kappen. Omdat de roddeltantes van de klas altijd fluisteren dat Agnes lesbisch zou zijn, daagt Jessica Elin uit om Agnes op de mond te kussen. Wat ze ook doet. Op een ander feestje diezelfde avond loopt Elin te pochen met haar prestatie en de andere meisjes willen er nog een schepje bovenop doen en plegen een plaagtelefoontje naar Agnes om te zeggen hoe geil ze wel van haar worden.

Elin verlaat vroegtijdig de party na een spijtig ongelukje aangaande een fles drank en de 'achteruit'-versnelling van haar maag. Ze heeft er op meer dan één manier genoeg van en vindt eigenlijk dat ze Agnes lelijk heeft behandeld. Ze gaat terug naar haar huis en net op het moment dat Agnes haar polsen wil oversnijden, staat Elin voor haar raam. Agnes heeft nooit aan Elin durven zeggen dat ze op haar verliefd is. De twee meisjes gaan op wandel, geraken aan de praat en ondanks hun verschillen vinden ze ook heel wat gemeenschappelijke raakpunten: allebei zijn ze Amal en de aldaar heersende bekrompen achterlijke mentaliteit beu. Hun grootste wens is samen het hellegat Amal te ontvluchten. Het komt zelfs tot een eerste kus.

De kennissenkring van Elin is echter nog niet klaar voor dit op zijn zachtst gezegd ophefmakend nieuws en Elin doet alle moeite van de wereld om haar gevoelens voor Agnes te verstoppen. Wanneer haar zus haar verdenkt dat ze met haar vriend Markus aanpapt, zegt Elin om van haar zus verlost te zijn dat ze een oogje heeft op Markus' broer, Johan, een sul eerste klas. Ze gaat zelfs zo ver in die relatie dat ze zich door hem laat ontmaagden, maar anderzijds beseft ze dat Johan eigenlijk een klier is en dat haar hart aan iemand anders toebehoort.

Deze film heeft zijn Europese carrière te danken aan het feit dat hij in Zweden aan de kassa zelfs de film Titanic achter zich liet. De hoofdactrices, Alexandra Dahlström en Rebecca Liljeberg, zetten met hun sobere, natuurlijke acteerstijl zeer geloofwaardige personages neer en de film schetst perfect de Zweedse jongerencultuur van het einde van de jaren '90. Ze proberen er alles aan te doen om 'in' te zijn, maar, om het met Elin te zeggen, "in Amal is iets pas 'in' als het overal elders weer 'uit' is". Maar de factor die de film zijn succes heeft gegund is waarschijnlijk de hoge herkenbaarheidsfactor voor jongeren: de film zou even goed in pakweg Heist-op-den-Berg gesitueerd kunnen zijn.

BEELD EN GELUID
Mede door de aparte filmstijl is het beeld altijd korrelig en onscherp, maar voor één keer denk ik dat dit misschien wel eens de bedoeling geweest kan zijn. Wat wel spijtig is, is dat de kleinere filmmaatschappijen toch nog altijd watervrees schijnen te hebben voor anamorfische beeldtransfers. Over het geluid valt ook weinig te zeggen, noch in positieve zin, noch in negatieve zin.

EXTRA'S
Ongetwijfeld één van de betere releases van kleine studio's van de laatste tijd wat extra's betreft. De hoofdstukkenselectie bevat weer van die schattige kleine bewegende beeldjes; er is een trailer en informatie over de hoofdrolspelers, maar wat er vooral uitspringt is de commentaartrack van regisseur Lukas Moodysson. En gelukkig is dit alles (ook de commentaartrack) in het Nederlands ondertiteld, want anders zaten we met een klein probleempje...

CONCLUSIE
Voer voor filmfreaks. Maar die krijgen dan wel een kostelijke maaltijd voorgeschoteld.


cover




Studio: A-Film

Regie: Lukas Moodysson
Met: Alexandra Dahlström, Rebecca Liljeberg, Mathias Rust

Film:
8/10

Extra's:
4/10

Geluid:
6/10

Beeld:
6/10


Regio:
2

Genre:
Drama

Versie:
Benelux (NL)

Jaar:
1999

Leeftijd:
12

Speelduur:
85 min.

Type DVD:
SS-DL

Barcode:
9789056750688


Beeldformaat:
1.85:1 PAL

Geluid:
Zweeds Dolby Surround 2.0

Ondertitels:
Nederlands
Extra's:
• Animated menu's
• Theatrical trailer
• Directors commentary
• Cast & Crew

Andere recente releases van deze maatschappij