:: BESPREKINGEN ::
DVDInfo.be >> Bespreking >> WING COMMANDER
WING COMMANDER
Bespreking door: Werner - Geplaatst op: 2006-09-01
FILM
We bevinden ons in 2654, en de techniek van het maken van ruimtesprongen heeft de grenzen van de ruimte voor de mensen ontsloten. Hierbij zijn ze - eerder per abuis - in contact getreden met een buitenaards ras, de Kilrathi, die elke vorm van co-existentie afwijzen en een totale oorlog met de mensheid nastreven. Twee jonge piloten van de luchtacademie, Christopher Blair (Freddie Prinze jr.) en Todd Marshall (Matthew Lillard) worden net door de ruimtereiziger James Taggart (Tchéky Karyo) naar hun moederschip, de Tiger's Claw gebracht, wanneer de bevelhebber van de aardse strijdkrachten, admiraal Tolwyn (David Warner) met slecht nieuws komt: het schip Pegasus is in stukken geblazen door de Kilrathi, en ze hebben een navigatiecomputer gestolen. Hiermee kunnen ze eindelijk de door hen al lang beraamde aanval op de Aarde beginnen. De steuntroepen hebben twee uur langer nodig om rond de Aarde een verdedigingsgordel te leggen, dus moet de Tiger's Claw, onder leiding van kapitein Sansky (David Suchet) in het door de Kilrathi veroverde gebied binnendringen om de vijand minstens twee uur op te houden. Blair en Marshall ondervinden al snel dat het leven aan boord niet het luxeleventje van de vliegacademie is: door zijn macho-gedrag begaat Marshall een fout waarbij zijn co-pilote om het leven komt, en Blair wordt door de medebemanning buitengekeken omdat zijn moeder een Pilgrim was. De Pilgrims waren de aardbewoners die de basis gelegd hebben van het intergalactische reizen, maar zich hierdoor als goden voelden en zich ook zo gedroegen. Blair heeft door zijn erfenis wel de gave dat hij een ruimteschip feilloos zonder navigatiecomputer kan besturen. Blair wordt bovendien verliefd op zijn vliegcommandant, Jeanette "Angel" Deveraux (Saffron Burrows), wat de zaken vooral bemoeilijkt wanneer hij moet kiezen tussen zijn oversten te negeren of haar leven in gevaar brengen.

Na de bespreking van de technisch inferieure Duitse versie van Wing Commander zijn we verplicht om toch ook iets over deze UK-versie (die overigens identiek is aan de Benelux-versie) te zeggen. Alhoewel het een absoluut raadsel is waarom een flop van dergelijk kaliber toch nog een dvd-release wordt gegund. Wing Commander was het zoveelste videospel dat de afgelopen jaren de weg naar het witte doek had gevonden. Het unieke aan het videospel - een vijfdelige reeks - was dat de space combat-scenes afgewisseld werden met stukjes film met echte acteurs. In de originele versie figureerden grote namen zoals Mark Hamill als Blair, Malcolm McDowell als Tolwyn en John Rhys-Davies als Taggart. Het universum dat bedenker Chris Roberts had gebouwd, viel vooral op door zijn ongelofelijke detaillering, gecombineerd met een ijzersterk scenario. Men probeerde voor deze verfilming wel elementen uit de spellenreeks over te nemen, zoals de verschillende type schepen zowel van Aardse als van Kilrathi-makelij, en ook een deel van de personages uit de spellen heeft de overstap gemaakt naar de filmversie. Helaas zijn de interessantste personages en situaties in de filmversie verdwenen, zoals de vrouwelijke monteur Rachel Coriolis, de Kilrathi-overloper Hobbes die aan de kant van de mensen meevecht, de Darth Vader-achtige leider van de Kilrathi, prins Thrakath, en de Border Worlds. De personages die de overstap dan al wél hebben overleefd, zijn met deze filmversie niet echt eer bewezen.

De film doet namelijk op meerdere punten afbreuk aan het origineel. De ergste discrepantie is wel de manier waarop de Kilrathi worden afgeschilderd: in de videogame-versie zijn dit grote tijgerachtige wezens, eerder een soort van nobele wilden onder een dictatoriaal regime dan de derderangs-aliens die hier worden opgevoerd. Onwillekeurig doen ze wat denken aan de Martians van Tim Burton uit Mars Attacks, met dat verschil dat Burton zijn eigen film voor geen millimeter serieus neemt, en Chris Roberts wél. En dat is niet als compliment voor Roberts bedoeld. Ook Freddie Prinze jr. heeft niet het talent in huis om de getormenteerde ziel van Christopher Blair ten tonele te brengen zoals Mark Hamill dat wél met verve kon neerzetten, en lijkt eerder op een zeurend pubertje. Dat zijn tegenspeler, Matthew Lillard, de rol heeft overgenomen van Maniac die in de oorspronkelijke game-films wordt vertolkt door Back To The Future-icoon Tom Wilson, is echter nog een ergere miscasting. Men probeert ons te doen geloven dat de hele plot zich afspeelt in minder dan 48 uur, en in die tijd versieren de twee oververhitte puistenkoppen ongeveer al wat er aan tegengestelde sekse rondloopt op de Tiger's Claw. Niemand vindt het nodig om hun voor hun onbetamelijk gedrag te sanctioneren, omdat ze zo'n helluva good pilots zijn; en toch rammen ze in diezelfde 48 uur minstens een schip of vier tot schroot door hun zotte capriolen. De Wing Commander-fans van het eerste uur waren teleurgesteld, en braken de film tot op de grond af. Terecht? De film heeft - en dan drukken we ons nog op de meest voorzichtige manier uit - alleszins niet de cultstatus die de reeks spellen heeft kunnen opbouwen, maar blijft een leuk visueel spektakel met veel speciale effecten die wegen tegen een flinterdun verhaaltje. Er wordt ook nog eens volop gegraaid in de grabbelton met luchtmacht-clichés, en sommige scènes lijken zo uit Top Gun (de relatie tussen Blair en zijn superieur, Angel), The Matrix (bullet time) of Das Boot (de manier waarop de Kilrathi met dieptebommen het aardse schip uit een krater willen lokken) gepikt. Wat vòòr de film spreekt, is de casting van enkele zeer leuke bijrollen voor o.a. David Suchet, David Warner Tchéky Karyo en Jürgen Prochnow, die toch over voldoende acteertalent te beschikken om de film overeind te houden. Als dat al nodig is, want Wing Commander blijft op de eerste plaats eye candy, niet origineel of baanbrekend, maar technisch wel in orde, en garant voor een avondje pure ontspanning.

BEELD EN GELUID
Nu de film in de Benelux en de UK is heruitgebracht - we hebben voor deze laatste editie gekozen omwille van toch hetzelfde maar budgettair veel vriendelijker - valt het verschil met de inferieure Duitse versie eens te meer op; het is verbazingwekkend dat men toch de moeite heeft gedaan om de transfer op te knappen. In plaats van een niet-anamorfische letterbox-versie is deze versie hier wél anamorfisch én respecteert het juiste video-formaat van 2.35:1. Het beeld is veel scherper dan de andere versie, contrast en kleuren zijn veel stabieler, en er is weinig ruis te bespeuren. De computereffecten zien er wel erg fake uit, maar we hebben goeie redenen om aan te nemen dat dat aan de productie te wijten is en niet aan de transfer. Het geluid is spectaculair, maar dat is voor een film waar een plot ver te zoeken is, en die letterlijk aan elkaar hangt van de ruimteveldslagen, moeilijk anders te verwachten. Eén scène, waarin de bemanning van de Tiger Claw in een krater van een planeet verscholen zit, en de Kilrathi-kruiser systematisch begint met alle kraters met dieptebommen leeg te vegen, is angstaanjagend in zijn eenvoud, maar levert bijzonder goed demo-materiaal op voor de subwoofer.

EXTRA'S
Blijkbaar mag U al tevreden zijn dat U een menu krijgt.

CONCLUSIE
De conclusie van onze vorige bespreking blijft op gebied van inhoud overeind: we denken dat deze film toch veelal voer voor de Wing Commander-fans zal zijn, die termen als Rapier, NAVCOM, Dralthi en diens meer rond de oren horen vliegen dat het niet meer mooi is. Maar zelfs de Wing Commander-aficionado's hebben enkele gerechtvaardigde punten van kritiek. Wie de visuele démarches van de film hoger inschat dan het verhaal, komt echter ruimschoots aan zijn trekken, en ook dat kan voor een film een gegeronde bestaansreden zijn. We zijn echter wel opgetogen over de nette transfer die de film heeft meegekregen, en die de totnogtoe verkrijgbare niet-anamorfische versie doet vergeten.


cover




Studio: Fox

Regie: Chris Roberts
Met: Freddie Prinze jr., Matthew Lillard, Saffron Burrows, Tchéky Karyo, Jürgen Prochnow, David Suchet, Ginny Holder, David Warner

Film:
6,5/10

Extra's:
0/10

Geluid:
9/10

Beeld:
8/10


Regio:
2

Genre:
Sciencefiction

Versie:
U.K.

Jaar:
1999

Leeftijd:
12

Speelduur:
96 min.

Type DVD:
SS-SL


Beeldformaat:
2.35:1 anamorfisch PAL

Geluid:
Engels Dolby Digital 5.1

Ondertitels:
o.a. Nederlands
Extra's:
• geen

Andere recente releases van deze maatschappij