:: BESPREKINGEN ::
DVDInfo.be >> Bespreking >> LOST - SEIZOEN 2 DEEL 2
LOST - SEIZOEN 2 DEEL 2
Bespreking door: Werner - Geplaatst op: 2006-10-12
SERIE
Als men kijkt wat voor een jandoedels het soort crapuleuze reality shows bevolkt, waarbij wat marginalen op een onbewoond eiland worden gedropt en zolang elkaar het bloed onder de nagels pesten totdat ze bereid zijn om elkaar de kop in te slaan, moet het inderdaad maar een kleine moeite voor J.J. Abrams geweest zijn om hier een gegeven van een fictiereeks van te maken, waarbij het ditmaal paradoxaal genoeg acteurs zijn die een véél interessanter studie-object voor gedragspsychologen vormen dan "echte" personages. Lost behandelt het wel en wee van een groep overlevenden van een vliegtuigcrash, die de speelbal zijn geworden van de gebeurtenissen op een mysterieus eiland dat een uitgesproken vijandige omgeving tentoonspreidt. Buena Vista heeft het tweede seizoen van de reeks Lost om de één of andere bizarre reden (waarschijnlijk cash-gerelateerd) uitgebracht in twee helften. De bespreking van de eerste helft, waaronder een korte inhoud van de opzet van de reeks, kon U op deze site al eerder lezen. We zullen dan ook even inpikken waar dit deel ophield, en om uw plezier niet ongewenst te vergallen een setje spoilertags plaatsen.



[spoilers]The Hatch heeft eindelijk zijn geheimen prijsgegeven, alhoewel. Naast een aanzienlijke hoeveelheid wapens en voedsel vinden de eilandbewoners in de mysterieuze ruimte onder het eiland ook een instructiefilm terug van de zogenaamde Dharma Corporation, waaruit blijkt dat het eiland is opgezet als één grote testfaciliteit. Er ontbreken echter essentiële stukjes van de pellicule die het waarom van dit alles zouden kunnen verklaren. Vooral John Locke (Terry O'Quinn) is bijna gebiologeerd door de mysteries van het luik, en hij wil per sé dat de eilandbewoners de routine van de aanwezige computers niet doorbreken, waar om de 108 minuten een code moet worden ingevoerd, of er zullen volgens het filmpje grote rampen uitbreken. Er zijn echter dringendere problemen: een fractie gewelddadige eilandbewoners, die zich laten kennen hebben als The Others, heeft duidelijk gemaakt dat ze de passagiers van Vlucht 815 wel dulden, maar dat ze voor hun eigen gezondheid beter op hun helft van het eiland blijven. Jack (Matthew Fox) en een paar anderen hebben een zekere Henry Gale (Michael Emerson) gevangen, die beweert een verloren gevlogen ballonvaarder te zijn, die ook al die tijd op het eiland heeft rondgedwaald. Er zitten echter serieuze hiaten in zijn verklaring, en Sayid (Naveen Andrews) en Ana-Lucia (Michelle Rodriguez) gebruiken elk hun methoden om Gale te ondervragen, terwijl ze zijn aanwezigheid voor hun overige lotgenoten trachten te verbergen, wat overigens geen echt succes is. Jack meent dat hij Gale bij The Others kan inruilen voor de ontvoerde overlevenden, waaronder Walt (Malcolm David Kelley) en Michael (Harold Perrineau). Die laatste keert echter onverwacht terug uit zijn gevangenschap. Niet alles is echter kommer en kwel: het leven van Jin (Daniel Dae Kim) en Sun (Yoon-jin Kim) neemt een verrassende wending, en ook voor Bernard (Sam Anderson) en Rose (L. Scott Caldwell) is er een mirakel in het verschiet waar de medische wetenschap perplex van zou staan. Hurley (Jorge Garcia) beleeft voor de eerste keer in zijn leven de liefde, maar het sprookje tussen hem en zijn vriendin Libby (Cynthia Watros) is helaas niet voor de eeuwigheid bestemd...[/spoilers]



Wiskundige Paul Erdös formuleerde ooit de stelling dat, als je iedereen die je rechtstreeks kent het nummer 1 zou geven, iedereen die iemand met het nummer 1 kent een nummer 2 enzovoort, je reeds bij nummer 5 ongeveer de hele wereldbevolking zou dekken. Dit gegeven wordt door de scenaristen herhaaldelijk uitgespeeld: meer dan voordien lopen de personages in de flashback-scènes elkaar voortdurend voor de voeten, vooraleer ze elkaar leerden kennen. Meer en meer willen de makers ons doen geloven dat het gezellige groepje schipbreukelingen niet zomaar toevallig bij elkaar zit. Er wordt in de tweede helft van dit seizoen weliswaar opgeschoten met de verhaallijn, en scènes worden minder tot in den treure herhaald, alhoewel het scenario van de weeromstuit alsmaar ongeloofwaardiger wordt, en de science-fictionelementen alsmaar nadrukkelijker aanwezig zijn. We vrezen dat de reeks net als Alias een klein beetje aan Abramitis begint te leiden, het alsmaar ingewikkelder uitbouwen van verschillende verhaallijnen waar alleen nog de één of andere deus ex machina ("iedereen was al die afleveringen aan het hallucineren", "de hond Vincent heeft iedereen gehypnotiseerd" of een andere soortgelijke kronkel) uitkomst kan bieden. Maar voorlopig geven we Lost het voordeel van de twijfel. Visueel is de reeks nog altijd een sterk staaltje, met bewuste afwisseling van los camerawerk in de flashbackscènes die altijd netjes rond één centraal personage zijn uitgebouwd, en lange, ver uitgesponnen stabiele shots die de gebeurtenissen op het eiland beschrijven. De aanwezigheid van de verschillende ondergrondse ruimten biedt dan weer de mogelijkheid om een beklemmende, claustrofobische sfeer te creëren die erg contrasteert met de paradijseiland-shots buiten.



De visuele uitwerking, en de art-direction zoals de mysterieuze hiëroglyfen en de in blacklight getekende symbolen die Locke een punthoofd bezorgen, zijn echter nog altijd sterkhouders, en dat kan ook gezegd worden van het gros van de personages, waarbij zonder uitzondering alle hoofdrolspelers voortdurend het evenwicht zoeken tussen hun mooie en minder mooie kantjes. Tekenend is bijvoorbeeld de emotionele onevenwichtigheid van Jin, die nu weer eens een onsympathieke vrouwenmishandelaar, en dan weer eens plots een tedere echtgenoot wordt. Artistiek is Lost een voltreffer: de constante afwisseling tussen de perikelen op het eiland en de achtergrondgeschiedenis van telkens één (uitzonderlijk twee, indien ze allebei op het eiland terecht zijn gekomen, zoals Sun en Jin of Bernard en Rose) centrale personages geeft de karakters een bijzondere diepgang mee die slechts in weinig andere series gehaald wordt, en dat met een minimaal aan beeldmateriaal. Wanneer één van de karakters dan eens uit de toon valt, zoals tough cookie Locke tegen het einde van de reeks aan als een klein kind staat te huilen, is het effect des te schokkender. En opdat er niet te veel zou gezegd worden wat al gezegd was, zijn er enkele personages die niet meer in de flash-backscènes verschijnen, die plaats hebben moeten maken voor enkele van de nieuwkomers: Ana-Lucia, Bernard, Desmond Hume en Mr. Eko. Van dit stramien wordt slechts één keer afgeweken, namelijk in aflevering 22, Three Minutes, waarbij in de "Flashbacks" uitzonderlijk door middel van titels op het scherm de overgang tussen de oude en nieuwe scènes wordt aangekondigd. Dit is niet de gewoonte bij Lost, maar zonder in detail te willen treden is dat bij deze aflevering wel echt nodig.

Net als in reality-soaps wordt het publiek voortdurend precies uitgedaagd om zijn favoriete eilandbewoners te benoemen, met dat verschil dat het hier om goed uitgewerkte karakters gaat waarvan we heel wat randinformatie uit hun verleden uit eerste hand te weten komen. Zo zal iedereen wel zijn favoriete (ik spreek voor mezelf: Locke, Hurley en Sayid) en minder favoriete personages (ik spreek weer voor mezelf: Sawyer, Michael en Ana-Lucia) hebben, en als dit om een echte docusoap zou gaan, zou de verleiding inderdaad groot worden om sms-jes te beginnen te sturen om bepaalde personages van het eiland weg te stemmen. Maar de wetten van Lost zijn anders: zoals Locke het in één van de afleveringen zo treffend weet te omschrijven, ze zitten als ratten in een doolhof, op zoek naar een stuk kaas dat er niet is. En wij hebben als kijker ook nog maar nét een paar muren van het labyrint gezien. Maar de muren vallen toch gedeeltelijk om in de laatste dubbelaflevering. De allerlaatste plottwist maakt de rol van één welbepaalde eilandbewoner wel zeer bizar.



De makers van Lost gingen er prat op dat na dit seizoen er nog één zou volgen, en dat dan alle verhaallijnen zouden worden afgerond, net om het eeuwige rekken van de plotlijnen te mijden, en om de kijker eindelijk eens wat antwoorden in plaats van nieuwe vragen te geven. We huldigen dit kort-maar-krachtig principe, en zijn erg benieuwd of de producenten hun belofte gaan houden.




Pagina: 1 - 2
cover




Studio: Buena Vista

Regie: Roxann Dawson, Stephen Williams, Jack Bender, Karen Gaviola, Eric Laneuville, Paul Edwards, Deran Sarafian
Met: Matthew Fox, Evangeline Lilly, Josh Holloway, Terry O'Quinn, Yunjin Kim, Daniel Dae Kim, Naveen Andrews, Harold Perinneau, Malcolm David Kelley, Dominic Monaghan, Emilie De Ravin, Jorge Garcia, Cynthia Watros, Adewale Akinnuoye Agbaje, Michelle Rodriguez, L. Scott Caldwell, Sam Anderson, Michael Emerson

Film:
8/10

Extra's:
4,5/10

Geluid:
9/10

Beeld:
9,5/10


Regio:
2

Genre:
Sciencefiction

Versie:
Benelux (NL)

Jaar:
2005

Leeftijd:
12

Speelduur:
511 min.

Type DVD:
SS-SL


Beeldformaat:
1.78:1 anamorfisch PAL

Geluid:
Engels Dolby Digital 5.1
Frans Dolby Digital 5.1
Spaans Dolby Digital 5.1

Ondertitels:
o.a. Nederlands
Extra's:
• Geanimeerde menu's,
• 2 audiocommentaartracks,
• Documentaire "Fire & Water: Anatomy Of An Episode",
• 12 Documentaires "Lost On Location",
• Documentaire "The World According To Sawyer",
• 3 verwijderde scènes "The Lost Flashbacks",
• 11 andere verwijderde scènes,
• Blooper reel,
• Promotiespotje Channel 4,
• Interactieve featurette "Lost Connections",
• Documentaire "Mysteries, Theories and Conspiracy",
• Documentaire "Secrets From The Hatch"
• Documentaire "Canine Castaway",
• Cross promotionele trailers
• Easter eggs

Andere recente releases van deze maatschappij