:: BESPREKINGEN ::
DVDInfo.be >> Bespreking >> PRIEST
PRIEST
Bespreking door: Werner - Geplaatst op: 2009-12-26
FILM
De katholieke vers afgestudeerde priester Greg Pilkington (Linus Roache) begint vol idealen aan de opdracht om een parochie te leiden, samen met de oudere Father Matthew Thomas (Tom Wilkinson) die in zijn preken zijn sympathieën voor Labour niet onder stoelen of banken steekt. Matthew is wereldwijs, heeft veel gereisd en veel gezien en woont zonder verpinken samen met een vrouw, Maria (Cathy Tyson), uiteraard niet officieel want dan zou zijn werkgever op zijn achterste poten gaan staan. Alles wat Greg niet is, dus. Gregs kudde bestaat voornamelijk uit cynische schapen uit de onderste lagen van de bevolking, die in het economisch compleet naar de kloten zijnde Engeland geen perspectief hebben op een betere toekomst. Wanneer de twee priesters op ronde gaan om het katholieke geloof te prediken (een ideetje van Greg natuurlijk) krijgen ze bijna overal de deur tegen hun neus - de enige plek waar ze welkom zijn, is ten huize van twee getuigen van Jehova. Bemoedigend is het alleszins niet. Greg moet onder meer met lede ogen aanzien hoe één van zijn kerkleden, Unsworth (Robert Pugh), zijn dochter Lisa (Christine Tremarco) herhaaldelijk aanrandt en een beroep doet op het biechtgeheim opdat Greg zijn snater zou houden. De druk wordt voor de brave priester soms wel erg groot en nu en dan trekt hij zijn leren jas aan, springt hij op zijn fiets en rijdt hij een blokje om door de stad. Daarbij verzeilt hij al eens in een homobar en vooraleer hij er iets aan kan doen heeft hij een one night stand met een zekere Graham (Robert Carlyle). Wat niet weet, wat niet deert, maar wanneer het koppel bij een volgende gelegenheid op een parkeerplaats betrapt wordt, kunnen ze bij de politie hun lach niet meer inhouden en wordt Father Greg op de koop toe publiekelijk gedesavoueerd.

Als u op zoek bent naar een film om vrolijk bij te worden, dan laat u deze kelk beter aan u voorbijgaan, om het met een christelijke uitdrukking te stellen. In Priest maakt regisseur Antonia Bird een keiharde rekening op van de destructieve kracht die uitgaat van het slaafs volgen van een religie. Ze richt daarbij nogal selectief haar pijlen op de inertie van de katholieke leer, waarbij het celibaat volgens haar analyse nog eens een extra emotionele belasting vergt van de bedienaars, alhoewel onder de mantel des geloofs zaken als kindermisbruik wel in alle smaken en varianten van religie terug te vinden zijn. D'r valt ook spiritueel niets goeds te zeggen over de schare volgelingen die trouw elke zondag op de eerste rij de dienst volgt, maar er geen graten in ziet om op een begrafenis van een niet zo geliefd persoon uitbundig en na consumptie van een medisch onverantwoorde hoeveelheid alcohol de polonaise te dansen. De pedofiel uit het gezelschap is er maar ééntje, wanneer het erop aan komt staan alle gelovigen klaar om een steen naar Gregs hoofd te gooien. De homofiele priester wordt krachtig en intens vertolkt door Linus Roache, die op een zeer sobere maar efficiënte wijze zijn personages van meerdere lagen voorziet: de conservatief in hem staat met opgeheven neus te kijken als hij merkt dat Matthew "in zonde" samenleeft met een vrouw, maar de progressief geeft toe aan zijn eigen homoseksuele drang; alhoewel hij er zich schuldig voor voelt, is zijn personage tegelijkertijd doorspekt met een negatief geladen zelfhaat én kwetsbaarheid omdat hij in zijn geloof niet de antwoorden vindt die hij zoekt. Met Robert Carlyle, Paul Barber én Tom Wilkinson vertoont de nevencast erg veel gelijkenissen met The Full Monty. Wilkinson gaat nogal op in zijn rol en zijn donderpreken hebben iets van een meeting van de communistische partij. Een prangendere vraag die door het verhaal omtrent Gregs homoseksuele geaardheid spijtig genoeg een beetje naar de achtergrond verdwijnt, is of een priester het biechtgeheim moet bewaren als hij daarmee een misdadiger van de ergste soort vrij spel geeft. Ook daar speelt een zekere emotionele tweedracht tussen getrouwheid aan de idealen en pragmatisme. Die tweespalt komt in enkele scènes scherp naar boven: zo is er een scène waarin Father Greg de kruisweg toont aan de eerstecommunicantjes en moeder Unsworth, die net heeft ontdekt dat haar man haar dochter misbruikt, schreeuwend en tierend de kerk binnenkomt. Wanneer ze Greg met de feiten confronteert, wandelt de herder weg met de kindertjes opdat die toch maar niet zouden horen wat moederlief hem verwijt.

Priest
werd niet overal op bloemen onthaald. In het door en door katholieke Ierland werd de bioscoopvertoning - niet zo strategisch gepland met een openingsweekeinde met Pasen - zelfs ronduit verboden voor -18 jaar en veroorzaakte de film een rel tussen de katholieke gemeenschap en de filmkeuringscommissie. De katholieke kerk riep zelfs op tot een totale boycot van alle Disney-gerelateerde producten omdat deze film werd uitgebracht door dochterbedrijf Miramax. De soep werd uiteindelijk minder heet gegeten dan ze werd opgediend, maar legde toch nog eens het voornaamste pijnpunt bloot: dat religie en vrijheid van meningsuiting niet altijd even goed hand in hand gaan.

BEELD EN GELUID
Ik heb al een hele tijd op een fatsoenlijke release van Priest zitten wachten, maar ik ben niet dadelijk laaiend enthousiast over de transfer die zo van een videocassette geplukt schijnt te zijn. De film heeft een originele beeldverhouding van 1.66:1, maar we krijgen een 4:3-release met kleine zwarte bandjes boven- en onderaan die het correcte formaat niet benaderen. De print zit vol beschadigingen, is zeer onscherp, en de muffe kleuren ruiken naar mottenballen. De 2.0-geluidstrack klinkt dof en tijdens onder meer het klokgelui bovendien vals; alleen de scène in de homodisco waar Greg en Graham elkaar ontmoeten kan nog een beetje op begrip rekenen. Priest is een film waarin speciale effecten of blitse muziek niet thuishoren, maar d'r is toch een bepaalde standaard waar je niet onder mag gaan.

EXTRA'S
We moeten het met een trailer stellen. Makkelijk voor de bespreking, zijn we snel door.
 
CONCLUSIE
Priest is een erg zwaar op de maag liggende film waarin de mistoestanden in de katholieke kerk nog eens bijzonder schrijnend uitvergroot worden. In de beklemmende sfeer maken vooral Linus Roache en Tom Wilkinson iets dat meer dan behoorlijk is van hun rol. De technische kwaliteiten van de disk zijn echter zwaar benedenmaats.



cover




Studio: Homescreen

Regie: Antonia Bird
Met: Linus Roache, Tom Wilkinson, Robert Carlyle, Cathy Tyson, Lesley Sharp, Robert Pugh, Christine Tremarco, Paul Barber

Film:
7,5/10

Extra's:
0,5/10

Geluid:
4,5/10

Beeld:
4/10


Regio:
2

Genre:
Drama

Versie:
Benelux (NL)

Jaar:
1994

Leeftijd:
12

Speelduur:
104 min.

Type DVD:
SS-SL


Beeldformaat:
1.33:1 PAL

Geluid:
Engels Dolby Surround 2.0

Ondertitels:
Nederlands
Extra's:
• Trailer

Andere recente releases van deze maatschappij