:: BESPREKINGEN ::
DVDInfo.be >> Bespreking >> BLACK CAULDRON, THE
BLACK CAULDRON, THE
Bespreking door: Werner - Geplaatst op: 2010-08-16
FILM
De jonge varkenshoeder Taran (Grant Bardsley) krijgt van zijn meester Dallben (Freddie Jones) te horen dat het varken Hen-Wen helderziend is (je moet er maar opkomen!), en dat de duistere Horned King (John Hurt) het dier wil ontvoeren om zo de lokatie van een lang verloren zwarte toverketel op te sporen. De ketel bezit namelijk het vermogen om de doden weer tot leven te wekken en de Horned King heeft - letterlijk dan - nogal wat lijken in de kast liggen. Taran wil uiteraard liever zijn bestaan als varkenshoeder inruilen voor dat van een gelauwerd ridder (wie niet?) en het spreekt vanzelf dat onder zijn hoede het nog geen kwart van de film duurt vooraleer Hen-Wen in de klauwen van de Horned King is gevallen. Taran dringt zijn fort binnen, laat Hen-Wen ontsnappen, maar wordt zelf gepakt en in de kerker gesmeten. Daar ontmoet hij prinses Eilonwry (Susan Sheridan) en de niet erg omwille van zijn zangtalent geapprecieerde bard Fflewddur Fflam (Nigel Hawthorne). Taran vindt in de kerkers van de Horned King bovendien een magisch zwaard, waardoor ze uit de burcht kunnen ontsnappen. Samen met het immer hongerige wezentje Gurgi (John Byner), dat op de geur van Tarans appels is afgekomen, ondernemen ze een zoektocht naar de ketel in de hoop die te kunnen vernietigen vooraleer de Horned King er zijn handen op legt.

 

Het verhaal áchter deze film is vele malen intrigerender dan de film zelf. The Black Cauldron is een dappere, maar zeker op commercieel vlak over de hele lijn geflopte Disneyfilm. De afwezigheid van de traditionele liedjes en de rondlopende, al dan niet hele en halfrotte lijken, geanimeerd in een stijl die meer aan Ralph Bakshi doet denken, hielden de kindertjes in 1985 massaal uit de zalen - in de Verenigde Staten mochten ze er bovendien alleen onder ouderlijk toezicht in, want dit was de eerste Disney-animatiefilm met een PG-kwotering. Toenmalig hoofdanimator Jeffrey Katzenberg heeft zelfs nog de schaar gezet in de meest "grafische" (zoals men dat zo mooi noemt) scènes, maar het heeft niet mogen baten. Het zou daarna nog tot Atlantis: The Lost Empire duren vooraleer Disney nogmaals het meer volwassen PG-pad zou durven betreden. En misschien waren de bedoelingen wel nobel, maar de studie die aan deze film vooraf is gegaan, was beslist half werk, want het scenario is een links en rechts uit het fantasygenre bijeen gejat hoopje clichés. Een duistere koning die met behulp van een magisch voorwerp een onoverwinnelijk leger op de been wil brengen en een jonge, onschuldige knaap die dat tracht te verhinderen; waar hebben we dat nog gehoord? We missen nog net de behulpzame tovenaar. Men heeft zelfs geen poging gedaan om het plagiaat nog een klein beetje te maskeren, alleen de Horned King omdopen tot Sauron (óf Darth Vader) zou nóg evidenter geweest zijn.

Het bronmateriaal (de Disney-scenaristen hebben van hun leven nog nooit een origineel scenario neergepend, lijkt het) hebben ze "geleend" van ene Lloyd Alexander, waarbij enig zoekwerk ons leert dat deze redelijk obscure Amerikaanse fantasyschrijver een vijfdelige jeugdboekencyclus over het magische koninkrijk Prydain heeft geschreven ("The Book of Three, "The Black Cauldron", "The Castle of Llyr", "Taran Wanderer" en "The High King") met een sterke Welshe inslag, wat je onder meer kan afleiden uit eigennamen zoals Fflewddur en Eilonwry. We hebben het werk van de desbetreffende auteur spijtig genoeg nooit ter vergelijking onder ogen gekregen, maar afgaande op het oordeel van fantasy-experts is deze film een zeer, zeer sterke reductie van de eerste twee boeken tot een hapklare brok van een kleine tachtig minuten. En de verdisneytisering (dat woord heb ik zelf uitgevonden) van het boek is bij de échte fans van Lloyd Alexander blijkbaar ook al niet in goede aarde gevallen; voornamelijk het geforceerde happy end dat tegen alles ingaat waarvoor de originele boeken staan, deed de deur dicht. En als je de diehardfanbasis kwijt bent die zit te smachten naar een deugdelijke adaptatie van het favoriete werk, liefst zonder dat men zich al te veel artistieke vrijheden veroorlooft , tja, dan is het best te begrijpen dat de film sneller de zalen uit dan in was en ze bij Disney de originele banden nog het liefst van al in de hellekrocht van Mount Doom wilden gooien.

Nu moeten we de volgende vraag trachten te beantwoorden: kan een film die elke logische gedachtengang mist, die bevolkt wordt door flinterdunne, van elk beetje humor verstoken karakters, toch nog een zekere amusementswaarde opleveren? Vreemd genoeg is het antwoord hierop ja. Het kan raar klinken, maar deze film heeft in de loop van de tijd een zekere cultstatus bereikt, al was het maar om z'n campy gehalte of omwille van het feit dat de Horned King waarschijnlijk in de tweede helft van de jaren 80 een meer dan behoorlijke bron van inkomsten was voor Amerikaanse kinderpsychiaters. Ook het feit dat de release relatief onbeschikbaar was - pas in de late jaren 90 werd deze film voor het eerst op VHS uitgebracht - heeft de cultstatus van The Black Cauldron alleen maar aangescherpt. Het ging zelfs zo ver dat de film uiteindelijk - toch door degenen die hem niet gezien hadden - werd afgeschilderd als een eindeloos goor bloedbad met om de vijf minuten een reeks onthoofdingen of een slachtpartij, dat op een onbewaakt ogenblik uit de Disney-stal was ontsnapt, wat feitelijk niet had mogen gebeuren. Misschien is dat wel de reden waarom Disney de film alsnog heeft uitgebracht; de uitgave van 2003 was alleszins duidelijk bedoeld als een poging om een graantje mee te pikken van de fantasyhype die door Peter Jacksons Lord Of The Rings was aangewakkerd. Achteraf bekeken valt het nog allemaal best mee met deze film, en in een tijdperk waarin zesjarigen juichend vooraan in de cinema zitten als Arnie als The Terminator zijn tegenstanders van een paar extra tochtgaten voorziet, valt niemand meer over een ontvleesd skelet meer of minder.

 

BEELD EN GELUID
Dit is de tweede uitgave van The Black Cauldron op dvd. De eerdere uitgave was weliswaar de eerste waarop de film in het originele aspect ratio van 2.35:1 te bewonderen was. Toen ik met persberichten rond de oren werd geslagen over deze release, én toen ik moest afgaan op de gegevens op de cover, sloeg de schrik me alvast om het hart, want zowat overal staat het formaat vermeld als 1.78:1. Het betekent alleszins niet dat de samenstellers van deze cover over veel vakkennis beschikken. Gelukkig is al deze informatie fout en staat de productie wél in het juiste formaat op de disk en wordt deze commercieel minder interessante film dus in de correcte anamorfe uitvoering gepresenteerd. Een keurige uitvoering zelfs, want het beeld is ten opzichte van de oude release een stuk scherper geworden: de diffuse tekenstijl en de donkere timbres, die slechts sporadisch worden afgewisseld met heldere kleuren, zoals het aura dat het Fairfolk uitstraalt, komen alvast een stuk beter uit de verf, en er is een master gebruikt met opmerkelijk minder printbeschadigingen. De Engelse Dolby Digital 5.1-track is er niet dadelijk één die potten zal breken, maar is wel redelijk getrouw aan de originele film, zonder noemenswaardige vervormingen of bijklanken, maar met een redelijk beperkt ruimtelijk beeld en een al even beperkte dynamiek.

EXTRA'S
De extra's van de oude versie zijn niet alleen overgenomen, d'r is voor de speciale editie nog wat in de kast geschraapt én gevonden. Er lag zowaar nog ergens een verwijderde scène "The Fairfolk" (10 min.) te beschimmelen, die weliswaar nooit het stadium van de animatic storyboard is ontgroeid, maar die toch wel netjes gepresenteerd wordt. Ook een beeldengalerij is terug te vinden, twee niet zo interessante spelletjes, een acht minuten oud Donald Duck-filmpje "Trick Or Treat" uit 1952 en een generisch promofilmpje over Blu-ray, waarvan het nut op een dvd die niet in high definition verschijnt, me compleet ontgaat.

 

CONCLUSIE
The Black Cauldron is een interessante film uit een scharniermoment voor de Disney-studio's, die niet echt geschikt is voor de allerkleinsten. Moet u uw oude versie omruilen voor deze? Beslist, al was het maar om de betere beeldtransfer.



cover




Studio: Disney

Regie: Ted Berman & Richard Rich
Met: Grant Bardsley, Susan Sheridan, Freddie Jones, Nigel Hawthorne, Arthur Malet, John Byner, John Hurt

Film:
7/10

Extra's:
3,5/10

Geluid:
8/10

Beeld:
8,5/10


Regio:
2

Genre:
Fantasy

Versie:
Benelux (NL)

Jaar:
1985

Leeftijd:
6

Speelduur:
77 min.

Type DVD:
SS-DL


Beeldformaat:
2.35:1 anamorfisch PAL

Geluid:
Engels Dolby Digital 5.1
Frans Dolby Digital 5.1
Spaans Dolby Digital 5.1
Nederlands Dolby Digital 5.1


Ondertitels:
Nederlands, Engels, Frans, Spaans, Hindoestaans, Engels CC
Extra's:
• Geanimeerde menu's
• Verwijderde scène "The Fairfolk"
• Beeldengalerij
• 2 spelletjes
• Animatiekortfilmje "Trick Or Treat"
• Promofilmpje Blu-ray

Andere recente releases van deze maatschappij