FILM
Ben Richards (Glen Powell) woont in de sloppenwijken en is zijn job kwijt nadat hij bij de vakbonden heeft geklikt over de wantoestanden met radioactief afval bij zijn vorige werkgevers. Omdat hij dringend geld nodig heeft om medicijnen voor zijn zieke dochter te kopen, doet hij mee aan het barbaarse spelprogramma The Running Man, dat een kijkcijfersucces is, sinds de macht in de Verenigde Staten is overgenomen door The Network, een televisiestation zonder scrupules. De regels van The Running Man zijn simpel: 30 dagen overleven, terwijl er vijf professionele jagers achter je veren zitten, maar ook eenieder van het publiek geld kan verdienen door je te doden of je te verraden. De zieke geest die dit heeft bedacht, is Dan Killian (Josh Brolin), hoofd van het netwerk, die niet vies is van het spel te manipuleren als dat de kijkcijfers ten goede komt.




Tijdens zijn vluchtpoging ondervindt Ben echter dat nogal wat mensen hem willen helpen, in weerwil van de diverse premies die worden uitgeloofd om hem te doden of te verwonden. Tot zijn eigen verbazing overleeft hij de eerste paar dagen, en wanneer zijn twee medekandidaten zijn uitgeschakeld, zet hij alles op alles, met een revolutie tot gevolg.

The Running Man is een remake van een film uit 1987 met Arnold Schwarzenegger, die in deze film een cameo maakt met zijn gezicht op de "new dollar"-briefjes. Het is een beetje The Hunger Games voor volwassenen, met dat verschil dat iedereen mag meedoen. Gladiatorenspelen zijn zou oud als de geschiedenis zelf, en het brood en spelen-principe was al een uitgangspunt voor menig film. Regisseur Edgar Wright, bekend van de Cornetto-trilogie, maakt van deze film een uitzinnig spektakel dat niet alleen de randen van de goede smaak opzoekt, maar er ook een flink stuk overgaat. Edgar Wright probeert een klassiek dystopisch concept nieuw leven in te blazen, en alhoewel het uitgangspunt, een man die tot het uiterste gedreven wordt om mee te doen, tot de verbeelding spreekt, voelt de film zelden zo scherp als hij zou kunnen zijn.




Energiek is de film wel; de éne flitsende montage volgt de andere op, alles wordt ondersteund met een pompende soundtrack, en als je niet te hard nadenkt, kan je je tot op zekere hoogte inleven in het charisma en de vastberadenheid van protagonist Glen Powell. De film is echter té oppervlakkig om de satire op mediacultuur en ongelijkheid dat auteur Stephen King in zijn boek heeft gestopt, correct weer te geven, en ergens voel je dat er een groter verhaal achter zit dat er maar niet wil uitkomen. Visueel en productioneel zit het allemaal degelijk in elkaar: de retro-futuristische wereld is stijlvol en herkenbaar, en de cast, met onder meer Josh Brolin als antagonist, zorgt voor solide acteerwerk. Maar ondanks die sterke ingrediënten blijft het gevoel hangen dat hier meer in zat.




BEELD EN GELUID
Hebt u behoefte aan Nederlandse ondertiteling, dan betekent de 4K spijtig genoeg niks voor u, en bent u gebonden aan de lokale release van Dutch FilmWorks. Deze heeft een deftige presentatie, met bijvoorbeeld stevige, harde kleuren en goed contrast, maar deze kan helaas niet tippen aan de 4K-presentatie. Hier en daar duiken er in de snelle opeenvolging van actiebeelden wat compressieproblemen op. De retrofuturistische stijl van Edgar Wright komt nochtans goed tot uiting en de film biedt de thrill ride die beloofd wordt. Het geluid is met een Engelse DTS-HD MA 5.1-track echter geen Atmos en bijgevolg zijn de impact en de explosies een stuk minder.




EXTRA'S
Hier bent u helemaal op zichzelf aangewezen. Een beetje zoals de running man, dus. NB. cross-promotionele trailers tellen niet mee.

CONCLUSIE
Enkel aan te raden als Nederlandse ondertiteling een must is voor u, want de Franse 4K is zoveel beter. Vooral een film waar je best niet te hard over nadenkt.