FILM
Sheriff Ulysses Richardson (Bob Odenkirk) valt voor een achttal weken in in het winterse dorpje Normal in Minnesota, omdat de vorige sheriff, Gunderson, is omgekomen bij het ijsvissen. Deputy Blaine Anderson (Ryan Allen) laat duidelijk verstaan dat hij kandidaat is om Gunderson op te volgen, en dat Ulysses er maar tijdelijk is. Waar het stadje een slaapstadje lijkt waar nooit iets gebeurt, verandert één en ander wanneer twee niet zo snuggere criminelen, Lori (Reena Jolly) en Keith (Brendan Fletcher), het in hun bol hebben gestoken om de bank te overvallen. Waar er buiten wat kleingeld aanvankelijk niets te rapen lijkt, blijkt de kluis van de bank gebruikt te worden door de Japanse Yakuza om een deel van hun crimineel geld te verbergen. En wat meer is: ongeveer heel het dorp schijnt daarvan op de hoogte te zijn, behalve onze goedzakkige sheriff Ulysses. En als er één ding duidelijk is, dan is het dat je de Yakuza best niet voor de voeten loopt.




Waar de film het eerste half uur voortkabbelt zonder dat er iets schijnt te gebeuren, wordt het laatste uur één groot en goor bloedbad, met enkele freak accidents die enkel uit de koker van een zieke geest konden komen. Na de Nobody-franchise dient de film vooral om Bob Odenkirk in de markt te zetten als sjofele actieheld, waar de man vooral zijn best doet om zijn imago als sjoemelende advocaat Saul Goodman te doen vergeten. De film grossiert in twee dingen: ongeloofwaardigheid en extreem geweld, en toch weet regisseur Ben Wheatley daar als geen ander mee weg te komen. Het valt overigens niet te ontkennen dat Bob Odenkirk, zeker met zijn valse snor, een zeker charisma als underdog heeft, en het is goed dat de film vooral daarop inzet. Andere acteurs, zoals Lena Headey en vooral Henry Winkler, lopen er verhoudingsgewijs maar voor spek en bonen bij (vooral de manier waarop die laatste het loodje legt, heeft een behoorlijke spektakelwaarde).




Het gekke aan deze Duitse versie is dat er een scène méér in zit dan in de Beneluxversie. Rond de tiende minuut maakt Ulysses een praatje met zijn twee secondanten over de sneeuwploeg en over het feit dat de twee er alleen in geslaagd zijn om een handleiding in het Nederlands te downloaden van op het internet, waardoor ze het ding niet aan de praat krijgen. Of de Beneluxversie nu ingekort is of deze versie juist verlengd, is ons niet duidelijk. We zullen beide versies het voordeel van de twijfel gunnen.

BEELD EN GELUID
De Duitse 4K UHD-uitgave van Normal levert een gemengde indruk op. Technisch gezien is het een echte 4K-presentatie, afkomstig van een 4K Digital Intermediate. Daardoor is de resolutie zichtbaar hoger dan op de gewone Blu-ray, maar de winst zit vooral in de fijnere detaillering en veel minder in een spectaculairder totaalbeeld. Wat meteen opvalt, is dat de film een bewust sombere en troosteloze visuele stijl heeft. Het kleurgebruik is sterk beperkt tot grijze, bruine en koele blauwachtige tinten, passend bij het winterse decor en de voortdurende sneeuwstormen. Verwacht dus geen kleurrijke HDR-demo; het beeld oogt juist kil, vuil en desaturerend. De HDR10-presentatie vergroot dat karakter nog verder door de helderheid merkbaar lager te houden dan op de Blu-ray. Vooral buitenscènes lijken alsof ze zich laat in de namiddag afspelen, terwijl nachtelijke interieurs soms zo donker worden dat een goed gekalibreerde televisie of projector en een verduisterde kijkruimte bijna noodzakelijk zijn. Waar de UHD-schijf wel duidelijk scoort, is de scherpte. Gezichten tonen meer huidstructuur, rimpels en baardstoppels, terwijl ook objecten op de achtergrond beter afgetekend zijn. Kleine opschriften op winkelgevels, uniformen en verkeersborden blijven leesbaar waar de Blu-ray iets zachter oogt. Ook in sneeuwlandschappen is de textuur van ijs, sneeuw en kleding fijner uitgewerkt. U moet wel kunnen leven met het feit dat er tweemaal een pancarte wordt getoond in het Duits.




Voor het geluid kunnen we de bespreking van de Blu-ray overnemen. De UHD bevat een Engelstalige DTS-HD MA 5.1-track die veel gebruikmaakt van de surroundkanalen zonder overdreven te klinken. Dialogen blijven helder en goed verstaanbaar, zelfs tijdens de drukke actiescènes. Wanneer de film overschakelt naar schietpartijen, explosies en rijdende voertuigen, vult het geluid de ruimte overtuigend en ontstaat er een goede indruk van richting en afstand. Tegelijkertijd krijgen rustige momenten juist een subtiele mix, met omgevingsgeluiden zoals wind en sneeuw die de sfeer versterken. De dynamiek is groot: stille scènes blijven ingetogen, terwijl de actiefinale krachtig en energiek klinkt, met voldoende laag in de bas zonder de rest van de soundtrack te overheersen.

EXTRA'S
In tegenstelling tot de Benelux-Blu-ray bevat de bijgevoegde Blu-ray hier wél wat bonusmateriaal. Er is een pakketje met 7 interviews (54:54) met cast en crew die best wel eens leuk om zien zijn, een Best of B-roll (9:53) met weinig toegevoegde waarde, een trailer (2:23) en uiteraard start elke uitgave van Leonine met cross-promotionele trailers.

CONCLUSIE
De 4K van Normal biedt een scherper maar meer duister beeld, en in tegenstelling tot de Beneluxversie een minimum minimorum aan extra's, maar uiteraard geen Nederlandse ondertiteling. Aan u de keus.