FILM
Vlucht 227 van SouthJet Airlines loopt ei zo na fataal af. Door een defect aan een motoronderdeel dat al lang vervangen had moeten zijn, dreigt het vliegtuig boven een woonwijk neer te storten. Alleen het koelbloedige optreden van piloot Whip Whitaker (Denzel Washington), die een buiklanding in een verlaten wei maakt, zorgt ervoor dat er maar zes slachtoffers vallen, en dat de overige 96 passagiers de crash overleven. De pers betitelt hem dan ook als held. Toch volgt na een dergelijk spectaculair ongeval altijd een onderzoek, en wat blijkt? Whitaker was op het moment van zijn heldhaftige redding behoorlijk dronken (2,4 promille alsjeblieft!) én had een lijn coke gesnoven. En uiteraard moet de rechtbank een schuldige aanwijzen: ofwel de piloot, ofwel de maatschappij verantwoordelijk voor het onderhoud van het vliegtuig, ofwel was het gewoon een daad van god. De handige vakbondsadvocaat Hugh Lang (Don Cheadle), een ritselaar eerste klas, kan er alvast voor zorgen dat het toxicologisch rapport van de piloot naar de vuilnisbak wordt verwezen wegens slecht geijkt. Op de vlucht was er echter veel turbulentie, met als gevolg dat er geen drank werd rondgebracht, en dan blijft er een mysterie te bestaan waarom er twee lege flesjes wodka in het afval worden teruggevonden. De verdediging speelt met het idee om het alcoholgebruik in de schoenen te schuiven van Katerina Marquez (Nadine Velazquez), één van de twee stewardessen die het ongeluk niet hebben overleefd. Dit knaagt echter aan het geweten van Whip, die met het idee speelt om in de openbaarheid te treden over het feit dat hij alcoholicus is.




Flight is veel meer dan een klassieke rampenfilm van het soort dat we eertijds elke week wel als weekeindfilm zagen. Regisseur Robert Zemeckis, wereldberoemd geworden dankzij Back To The Future, keert na een reeks CGI-animatiefilms terug naar een "gewone" film en gebruikt het spectaculaire vliegtuigincident uit de openingsakte vooral als vertrekpunt voor een intens karakterdrama over schuld, verslaving en verantwoordelijkheid. Het resultaat is een film die voortdurend de verwachtingen van de kijker onderuit haalt en zich steeds meer richt op de man achter de heldendaad. Whip Whitaker, magistraal gespeeld door alleskunner Denzel Washington, is een ervaren piloot die tijdens een catastrofale vlucht het onmogelijke lijkt te doen door een vrijwel onbestuurbaar vliegtuig aan de grond te zetten. Zijn koelbloedige optreden redt het leven van het merendeel van de passagiers en maakt hem op slag tot een nationale held, en diverse piloten die achteraf bij het onderzoek op een simulator dezelfde landing hebben moeten uitvoeren, eindigen steevast met een fatale crash. Vanaf het dat blijkt dat Whitaker vlak voor de vlucht zo zat was als een zalm én zo stoned als een garnaal, verschuift de film van een overlevingsverhaal naar een moreel en psychologisch conflict waarin de vraag niet langer is hoe het vliegtuig neerstortte, maar hoe lang iemand zijn eigen leugens kan blijven volhouden.




Washington draagt de film vrijwel volledig op zijn schouders en speelt Whitaker niet als een sympathieke held of als een eenvoudige schurk, maar als een complexe man die tegelijk charismatisch, zelfdestructief en pijnlijk menselijk is. Juist die tegenstrijdigheden maken zijn personage geloofwaardig. Je begrijpt waarom mensen hem blijven steunen, maar ziet ook hoe zijn verslaving iedereen om hem heen beschadigt. Washington levert een van de sterkere prestaties uit zijn carrière, vol kleine nuances en emotionele uitbarstingen die nooit overdreven aanvoelen. Ook de bijrollen geven de film extra gewicht. Don Cheadle is overtuigend als de gewiekst advocaat die Whitaker probeert te beschermen en niet is doodgevallen van een leugentje meer of minder, terwijl Kelly Reilly een kwetsbare tegenpool vormt als Nicole, een vrouw die Whitaker in de kliniek heeft leren kennen en die zelf probeert af te rekenen met haar verslaving aan heroïne. John Goodman zorgt dan weer voor onverwachte momenten van energie en zwarte humor als Whitakers flamboyante drugsleverancier, zonder dat de film daardoor uit balans raakt.




De vliegcrash aan het begin is technisch indrukwekkend en behoort nog steeds tot de meest spannende luchtvaartscènes die voor een speelfilm zijn gemaakt. Toch is het opvallend hoe weinig de film daarna op spektakel leunt. Zemeckis kiest voor een sobere stijl waarin de spanning vooral ontstaat uit gesprekken, rechtszittingen en Whitakers voortdurende strijd met de drankduivel. Flight is daardoor een behoorlijk meeslepend drama geworden dat nog lang blijft nazinderen.

BEELD EN GELUID
De 4K UHD-uitgave van Flight is een mooie opwaardering van de Blu-ray uit 2013. De film werd destijds digitaal opgenomen in 5K, maar afgewerkt via een 2K Digital Intermediate. Daardoor is dit geen spectaculaire referentieschijf die elk detail opnieuw uitvindt, maar wel een transfer die zichtbaar meer uit het oorspronkelijke bronmateriaal haalt dankzij een nieuwe 4K-master en HDR-kleurenweergave. Het eerste wat opvalt is de scherpte. Close-ups van Denzel Washington laten veel meer huidstructuur, stoppels en fijne gezichtsdetails zien, zoals zijn bloeddoorlopen ogen in de kliniek, dan op de oude Blu-ray, terwijl ook kleding en interieurs duidelijk meer textuur krijgen. De film heeft een heel natuurlijke, digitale uitstraling zonder overmatige verscherping of kunstmatige ruisonderdrukking. Vooral in de scènes in hotelkamers, bars en ziekenhuizen oogt het beeld opvallend schoon en stabiel, met een prettige dieptewerking die de personages losmaakt van de achtergrond. Flight is geen uitbundig kleurrijke film, maar juist een drama met veel gedempte tinten en natuurlijk licht. Die stijl blijft volledig behouden, alleen krijgen contrasten door de HDR meer nuance. Donkere scènes tonen meer detail in schaduwpartijen, terwijl felle lichtbronnen – zoals de ochtendzon op het vliegveld of reflecties op de romp van het vliegtuig – meer intensiteit hebben zonder details uit te bijten. Ook huidtinten ogen warmer en realistischer, waardoor het geheel een filmischer indruk maakt dan de Blu-ray. Het is echter de beroemde crashscène aan het begin die visueel nog indrukwekkender wordt in 4K, niet alleen omdat de resolutie hoger ligt, maar vooral doordat de HDR meer dynamiek toevoegt aan rook, vuur, regen en het felle daglicht buiten het toestel. Ondanks de vele digitale effecten blijft het beeld verrassend consistent en zijn compressieproblemen nergens zichtbaar.




Op geluidsvlak levert de UHD eveneens uitstekend werk af. De originele DTS-HD MA 5.1-mix is behouden en klinkt nog altijd krachtig en bijzonder ruimtelijk. Tijdens de noodlanding verandert de woonkamer in een vliegtuigcabine: bagage vliegt hoorbaar door de cabine, metaal kraakt vanuit alle richtingen, de wind raast langs de romp en de paniek van de passagiers vult het volledige geluidsbeeld. De surroundkanalen worden actief gebruikt om de chaos voelbaar te maken, maar blijven ook tijdens de rustigere scènes subtiel aanwezig met omgevingsgeluiden en muziek. De dialogen blijven daarbij altijd helder verstaanbaar, iets wat belangrijk is in een film die grotendeels draait om gesprekken en emotionele confrontaties. Alan Silvestri's ingetogen soundtrack krijgt voldoende ruimte zonder ooit de stemmen te overheersen, terwijl de lage tonen precies op de juiste momenten extra gewicht geven aan motoren, turbulentie en de impact van de crash. Het is geen overdreven bombastische mix, maar een geluidsontwerp dat spanning opbouwt door precisie en dynamiek in plaats van puur volume. We hadden wel nog liever een Atmosmix gehad, maar we kunnen natuurlijk niet alles hebben.




EXTRA'S
Zowel de UHD als de Blu-ray (regio A) bevatten een gloednieuw audiocommentaar door filmhistoricus Julie Kirgo en filmmaker Peter Hankoff. Wat het commentaar zo interessant maakt, is dat Kirgo en Hankoff de film vanuit verschillende invalshoeken benaderen. Ze bespreken uiteraard de productie van Flight, maar besteden minstens zoveel aandacht aan de thema's van het verhaal, zoals verslavingsproblematiek. De rest van het bonusmateriaal staat enkel op de Blu-ray, en dit begint met een nieuw interview "Impact" (28:57) met regisseur Robert Zemeckis en scenarist John Gatins. Die blikken terug op de ontstaansgeschiedenis van de film, maar steken vooral de loftrompet over Denzel Washington's tour de force. Het overige bonusmateriaal was eerder al beschikbaar op onder meer de Benelux-Blu-ray. Origins of Flight (10:30) neemt ons mee naar het bedenken van de film, en we zien onder meer interviews met Robert Zemeckis, John Gatins, Bruce Greenwood en uiteraard Denzel Washington. Dan volgt The Making of Flight (11:32), een eerder promotioneel getinte bijdrage met opnieuw interviews en filmfragmenten. Anatomy of a Plane Crash (7:47) verslaat het bijzonder goed in beeld gebrachte neerstorten van vlucht 227, en Q&A Highlights (14:18) bevatten nog wat meer inzichten van cast en crew over de film. Er is nog een trailer (2:32) en tot vervelens toe zijn er ook nog cross-promotionele trailers. Er dient wel bijgezegd te worden dat niets van het bonusmateriaal ondertiteld is, ook niet in het Engels.

CONCLUSIE
Alles bij elkaar is de UHD van Flight een overtuigende verbetering tegenover de Blu-ray. Het beeld oogt scherper, dieper en rijker dankzij de nieuwe 4K-master en HDR, terwijl de sterke 5.1-geluidsmix nog steeds indruk maakt met zijn ruimtelijkheid en intense crashscène. Voor liefhebbers van de film is dit zonder twijfel de beste manier om Robert Zemeckis' karakterdrama thuis te beleven.