:: BESPREKINGEN ::
DVDInfo.be >> Bespreking >> SHIELD, THE - SEIZOEN 5
SHIELD, THE - SEIZOEN 5
Bespreking door: Werner - Geplaatst op: 2008-04-09
SERIE
Vic Mackey (Michael Chiklis) heeft het vlaggen: na vier seizoenen van aberrant gedrag, uit de hand lopende corruptie en nutteloos geweld stuurt Interne Zaken een pitbull op hem af die bloed heeft geroken in de persoon van Jon Kavanaugh (Forest Whitaker). Kavanaugh is nochtans nog een grotere exponent van normvervaging dat heel Vics Strike Team bij elkaar: hij geeft zich uit voor een vader van een gehandicapt kindje om het vertrouwen van Vics ex Corinne (Cathy Cahlin Ryan) te winnen. Hij stopt Vics "clubhuis" vol afluisterapparatuur en hij zet verdachten onder druk met bewijzen die hij niet heeft. Er zit één grote zwakte in Vics verdediging en dat is Curtis Lemansky (Kenneth Johnson). Lemonhead heeft, om een drugdealer onder druk te zetten, tijdelijk een kilo heroïne gejat, en Interne Zaken heeft het pakje in zijn handschoenkastje teruggevonden. Lem kan er zich niet uitkletsen en Kavanaugh verplicht hem om bezwarend materiaal te verzamelen tegen Vic en zijn makkers Shane (Walt Goggins) en Ronnie (David Rees Snell), of hij kan alleen voor de feiten opdraaien.



Een ander zwaar dossier dat op Kavanaughs bureau ligt is dat van de moord op ex-teamlid Terry Crowley (in seizoen 1. Hoe trouw de Strike Team-leden ook aan elkaar zijn, het is blijkbaar maar een kwestie van tijd voordat Lem gaat kraken. Dan zou het einde zoek zijn, want Lem weet nog veel meer vuiligheid over Vic. Maar Vic zweert hard terug te slaan: David Aceveda (Benito Martinez), die uiteraard weer eens niet achter het onderzoek van Interne Zaken zit (maar het ook niet actief tegenwerkt), gaat hij meetrekken in zijn val als het zover zou komen, dus David mag op zijn tellen passen, zeker als hij ooit hoopt om nog een politieke carrière over te houden. Maar hij wil ook graag definitief verlost zijn van Vic. Wiens kamp zal hij kiezen?



Binnen The Barn zijn er wat personeelswissels. De nieuwe baas is Steve Billings (David Marciano), een niet al te snuggere marionet die zich blijkbaar meer bezighoudt met de koffieautomaten dan met zijn personeel. Danny Sofer (Catherine Dent) is van straat gehaald omdat ze hoogzwanger is. Ze wil aan haar collega's niet vertellen wie de vader is en (uit collegialiteit?) hebben die dan maar een gokkerspotje geopend: wie is de vader van de baby? De meeste kruisjes staan achter Vics naam, maar zelfs een Onbevlekte Ontvangenis wordt blijkbaar niet uitgesloten. Danny's ex-partner Julien (Michael Jace) moet met een nieuwe partner de straat op. Ze heet Tina Hanlon (Paula Garcés) en ze is nog in opleiding. Ze is een ongeleid projectiel: in een paar weken slaagt ze erin om buitensporig geweld te gebruiken met een arrestatie, met haar modderbotten door een crime scene te wandelen, gewapend een cel in te duiken en meer van dat fraais. Onder normale omstandigheden zou ze haar boeltje hebben mogen pakken, maar een incident met een verborgen camera en de juridische verwikkelingen die daaruit mogelijk volgen zijn haar beste troefkaart om toch nog maar even te blijven. Ze wekt medelijden op bij Dutch Wagenbach (Jay Karnes), die haar misschien wel wil herscholen tot rechercheur. Zijn eigen partner Claudette (CCH Pounder) is een onzekerdere factor geworden: ze slikt pillen en valt flauw tijdens het werk... ze mankeert duidelijk iets wat ze niet aan haar partner, laat staan aan haar oversten, gemeld heeft. Maar of dat genoeg is om haar in het zadel te houden?



Seizoen 5 van The Shield schakelt, alhoewel dat fysiek bijna niet mogelijk is, nog een versnelling hoger, waarbij we nog een verdieping dieper wegzakken in de hel van LA, waar gewapende overvallen met excessief geweld, hoerenloperij, rassenrellen, kindermoord en oorlogen waarbij bendes elkaar bekampen met oorlogswapens, dagelijkse kost zijn. Waren in de vorige seizoenen degenen die de wet moesten handhaven nog een toonbeeld van normvervaging, dan is het nog erger gesteld met degenen die op hun beurt de ordehandhavers in toom moeten houden. Sony adverteert met grote letters dat dit seizoen niemand minder dan Oscarwinnaar Forest Whitaker een belangrijke rol op zich neemt. Zijn Kavanaugh is net als zijn Idi Amin in The Last King Of Scotland een op het eerste zicht geciviliseerd, afgeborsteld type, maar bij nader inzien een ongecontroleerd monster met het reactievermogen van een gorilla. Het is dan ook vreemd dat hij allesbehalve sympathiek overkomt, want hij wordt geacht aan de goeie kant van de wet te staan. Whitakers talent als acteur staat buiten kijf, maar dat kan bij The Shield uiteraard van de rest van de cast ook gezegd worden. De scenaristen geven hun acteurs dan ook dankbaar materiaal: de moreel dubieuze karakters die de serie bevolken zijn voor iedere acteur wel een uitdaging. Vic Mackey en zijn team komen voor het eerst onder een zodanig grote druk te staan dat ze zich laten bijstaan door een advocaat; wat meteen tot gevolg heeft dat Vic, zij het onder bescherming van de beroepszwijgplicht, gedeeltelijk schuld bekent voor wat hij tot nog toe heeft mispeuterd. Chiklis weet daarbij zijn personage mooi in evenwicht te houden op de slappe koord tussen oprechte spijt en vunzige doortraptheid. De scenaristen herinneren er ons echter voortdurend aan dat er geen twijfel over bestaat dat Mackey door en door slecht is en dat hij zichzelf voortdurend compromitteert door diefstal en geweldpleging. Chiklis ondersteept met zijn flamboyante persoonlijkheid nog eens zijn slecht karma. Er wordt heel veel moeite gestopt in het aan elkaar weven van een hoop losse eindjes tot een mooi bontgekleurd tapijt, wat onder meer tot gevolg heeft dat de reeksen seizoen na seizoen minder afleveringen tellen; bij deze reeks 5 moeten we tevreden zijn met elf stuks. Maar die 11 zijn dan ook overladen! Meer dan het vierde seizoen borduurt het vijfde voort op verhaallijnen uit eerdere seizoenen; naarmate Kavanaugh in het verleden van Mackey begint te graven, worden ook de moord op Terry Crowley (seizoen 1) en de overval op de geldtrein van de Armeense maffia (seizoen 2) weer opgerakeld. Seizoen vijf is alleszins niet dadelijk de beste reeks om zonder voorkennis in te stappen. Vooral het hernemen van de Terry Crowley-plot is een beetje een verrassing na vijf seizoenen; in de allereerste aflevering van seizoen 1 schiet Vic Mackey zonder pardon een collega neer die is benaderd om te komen snuffelen voor de officier van justitie, omdat toen al Vics team niet zuiver op de graat leek. Vic knipperde daarbij nog niet met zijn ogen, en voor een pilootaflevering zette deze gebeurtenis alvast de toon voor de seizoenen die nog zouden volgen. De scenaristen houden echter van een verrassing op zijn tijd en deze subplot komt echt niet geforceerd over, alsof er bij het begin van het schieten van het eerste seizoen al rekening mee was gehouden dat dit lijk nog uit de kast zou vallen. het maakt van The Shield niet dadelijk een reeks waar je makkelijk een losse aflevering van meepikt: The Shield komt alleen maar goed tot zijn recht bij het consumeren van meerdere afleveringen en de daarover verspreide verhaallijnen op korte tijd. Het is verbazend met hoe weinig externe druk het kaleidoscopische scenario zich in een minimum van tijd ontvouwt tot een complexe puzzel van emoties en intriges.



Ook de nevenpersonages zijn stuk voor stuk interessante karakters. Dutch Wagenbach, misschien nog de properste agent van het stel, is oprecht bezorgd wanneer bij zijn partner, Claudette, één of andere ziekte zich begint te manifesteren, en alhoewel de twee overhoop hebben gelegen over Claudettes gemiste promotiekans, is er niets onherstelbaars gebeurd. Jay Karnes speelt met zijn personage Wagenbach een zeer onderschatte rol in het geheel. Toch heeft hij zijn fouten: hij kan zich bijna niet bedwingen wanneer er een jongere agente de revue passeert en zijn ogen vallen bijna als pingongballetjes uit hun kassen. Catherine Dent is de taaie maar op een zijspoor uitgerangeerde carrièrevrouw die haar gevoelens niet durft uitspreken in het mannenbastion dat The Barn is en ze kan wel met een grapje om zo blijkt wanneer haar collega's wedden wie de vader van haar kind is. Ze heeft wel degelijk ook een zachtere kant, die Dent in een paar mooie scènes mag uitspelen. En ook Benito Martinez als de grenzeloos ambitieuze ex-chef van Mackey, Aceveda, mag voortdurend de scheidingslijn tussen goed en kwaad bewandelen; hij speelt met armlengte voortsprong het meest verwerpelijke karakter van het hele stel, een politieke parvenu die meent moreel superieur te zijn aan Mackey, maar eigenlijk een bubbelende ketel vol frustraties is. Lemansky (Kenneth Johnson) is een hopeloos naïeve voetsoldaat van Mackey, die voor hem blindelings in een mijnenveld zou lopen, en het is op en top sarcastisch dat uitgerekend zijn goedgelovigheid én zijn trouw aan de "familie" hem uiteindelijk de das omdoen.



Bij seizoen 3 heb ik reeds een danig grote sanctie moeten opleggen aan de score voor inhoud, omdat er een welbepaalde intense scène uit de aflevering Mum was geknipt, ten opzichte van de regio 1-versie. Ditmaal is het corpus delicti véél groter: het betreft de slotaflevering Post Partum. Elke seizoen van The Shield bevat één extra lange aflevering. In seizoen 4 was dat nog Back In The Hole, die in seizoen 4 integraal was opgenomen. Die goeie trend is hier echter niet doorgezet: van Post Partum houden we maar een aflevering op standaardlengte (45 min.) over, terwijl de volledige aflevering toch zo'n 70-tal minuten duurt. Ik heb de beide versies kunnen vergelijken en het gaat hier niet over één of andere tit flash of zo: uit de laatste aflevering zijn er hópen scènes gesneuveld. Naast het feit dat sommige scènes gewoon langer zijn gemaakt met een paar extra shots, ontbreken onder meer scènes waarin [spoilers]Kavanaugh probeert Corinne te benaderen, Danny na de bevalling duidelijk te kennen geeft wie de vader van haar baby is, en zitten er onder meer extra scènes in waarin het drietal overgebleven Strike Team-leden beraadslaagt wat hun volgende stap gaat zijn, Dutch die erachter komt dat Billings illegaal automaten van slechte kwaliteit heeft verkocht aan The Barn tegen alle beroepsethiek in, en daarnaast zien we nog véél, véél meer.[/spoilers] Dit kan spijtig genoeg maar op één manier eindigen en dat is door van de inhoudelijke 9/10 een buiscijfer te maken. Als dat al voor die éne kleinigheid in seizoen 3 nodig was (kenners weten waarover ik het heb), dan is het zeker bij het uitvlezen van een halve aflevering zoals hier het geval is, nog nodiger..


Pagina: 1 - 2 - 3
cover




Studio: Sony Pictures HE

Regie: D.J. Caruso, Guy Ferland, Stephen T. Kay, Phillip Atwell, Michael Chiklis, Dean White, Gwyneth Horder-Payton
Met: Michael Chiklis, Catherine Dent, Walt Goggins, Michael Jace, Kenneth Johnson, Jay Karnes, Benito Martinez, Cathy Cahlin Ryan, David Rees Snell, CCH Pounder, Forest Whitaker, Paula Garcés

Film:
4/10

Extra's:
7/10

Geluid:
8/10

Beeld:
8/10


Regio:
2

Genre:
Misdaad

Versie:
U.K.

Jaar:
2006

Leeftijd:
18

Speelduur:
523 min.

Type DVD:
SS-SL


Beeldformaat:
1.78:1 anamorfisch PAL

Geluid:
Engels Stereo 2.0
Frans Dolby Surround 2.0
Italiaans Dolby Surround 2.0
Spaans Dolby Surround 2.0

Ondertitels:
o.a. Nederlands
Extra's:
• 11 afleveringen met audiocommentaar,
• 25 verwijderde scènes,
• Prequel seizoen 6,
• Documentaire "Delivering the baby: the making of Episode 511",
• Interviews "The Shield panel",
• Documentaire "I.A.D.",
• Documentaire "Fox Movie Channel Presents: Making A Scene.",
• Tribute to Scott Brazil

Andere recente releases van deze maatschappij