FILM
R.G. Quoyle (Kevin Spacey) is een geboren loser: de enige job waar hij voor geschikt is, is aan de lopende band van een drukkerij kranten op misdrukken te controleren. Zijn leven neemt een radicale wending wanneer de oververhitte Petal (Cate Blanchett) op een avond in zijn wagen stapt, op de vlucht voor haar vriendje. Quoyle valt voor Petals uitbundige seksuele uitstraling, maar eens ze getrouwd zijn, zet Petal haar man horens waar normaal een eland stikjaloers op zou worden. De zorg over hun dochtertje Bunny laat ze volledig aan haar man over. Quoyle laat het allemaal over zich gaan, en zelfs wanneer zijn ouders zelfmoord plegen omdat ze al even grote nietsnutten zijn als hijzelf, reageert hij nauwelijks, afgezien van het feit dat hij vanaf dan twee asurnen op zijn schouw heeft staan. Wanneer Petal eruit wil trekken met haar vriendje, maar ze in een auto-ongeluk omkomen, is Quoyle ten einde raad.




Net op dat moment staat de zus van zijn vader, tante Agnis (Judi Dench) op de stoep. Ze stelt voor om samen met Quoyle en Bunny naar Newfoundland te trekken, waar de familie Quoyle oorspronkelijk vandaan komt. Ze trekken in in het nog net niet ingestorte krot, het familiebezit van de Quoyles. Quoyle wordt door Jack Buggit (Scott Glenn), een uitgever, aangeworven als journalist voor de faits-diverscolumn van de lokale krant. De gemeenschap ontvangt hem met open armen, maar het Newfoundlandse dorpje lijkt wel een verbanningsoord voor mensen wiens leven is verwoest. Bijna al Jacks familieleden zijn omgekomen op zee, en hij vreest dat zijn zoon Dennis (Jason Behr) hetzelfde lot beschoren zal zijn. Beaufield Nutbeem (Rhys Ifans) wil graag naar Brazilië emigreren. De mooie weduwe Wavey Prowse (Julianne Moore), op wie Quoyle verliefd wordt, is haar man verloren op zee, en moet haar verstandelijk minderbegaafd zoontje opvoeden. En ook tante Agnis heeft nog een redelijk rottend lijk in de kast liggen. Wanneer Quoyle in het gemeenschappelijk verleden van het dorp begint te graven, wordt het hem langzamerhand duidelijk dat er nog mensen zijn met een veel ergere levensloop dan hijzelf.




Naar films van Lasse Hallström is het altijd vol verwachting uitkijken; na The Cider House Rules van John Irving en Chocolat van Joanne Harris heeft hij ditmaal het complexe psychologisch drama The Shipping News van E. Annie Proulx verfilmd, een nog een klein beetje zwaarmoediger verhaal dan eerstgenoemde twee. Al van in het begin gaat de film gebukt onder een zware, beklemmende sfeer, en worden we als kijker in het ongelukkige huwelijksleven van Quoyle getrokken. Wanneer je je dan bijna inleeft in de ongeloofwaardige onderdanigheid waarmee die zijn lot ondergaat, wordt de sfeer van kwaad naar erger. Een dubbele zelfmoord, overspel, een dodelijk auto-ongeluk, moord, nog meer overspel en zelfs een incestueuze verkrachting - erg is blijkbaar niet erg genoeg. Om maar te zeggen: The Shipping News is een enorm sombere en naargeestige film.




Toch kan Hallström de zwartgallige sfeer enigszins draaglijk maken door zijn verhaal te vertellen tegen een achtergrond van adembenemende lokaties (Newfoundland, Canada), en door enkele luchtigere nevenplots in te bouwen, waaronder de rol van de naijverige personeelschef van de krantenredactie, Tert Card, subliem vertolkt door Pete Postlethwaite, en de immer geestige Rhys Ifans (U weet wel, die haarbal uit Notting Hill). Vooral de acteerprestaties maken The Shipping News de moeite, met de éne uitschieter na de andere: Kevin Spacey als goedhartige voetveeg - overigens een zeer ongewone rol die hij met brio invult - Julianne Moore als de onderkoelde weduwe, Judi Dench als bazige mater familias, en een quasi onherkenbare Cate Blanchett als de girlfriend from hell. Bij de verfilming van een dergelijke ingewikkelde roman moet je als filmmaker altijd toegevingen doen, en wat Hallström vooral aan deze film heeft bijgebracht is een myriade van subplots, die nog rafeliger worden naarmate het einde van de film nadert, en zonder echte climax feitelijk abrupt eindigt. Toch heeft The Shipping News de schoonheid van een ruwe diamant: goed uitgewerkte personages die grote sympathie wekken, een ruw stukje natuurschoon waar elke dag een gevecht met de elementen is, en een zeer ingetogen romance tussen Kevin Spacey en Julianne Moore.

BEELD EN GELUID
Tijd om de dvd te vervangen door een Blu-ray. Deze keer hebben we geopteerd voor de Duitse versie, omdat die meer extra's bevat dan de Amerikaanse, zij het dat we er voor lief bijnemen dat er op de credits Schiffsmeldungen staat in plaats van The Shipping News. Dit is een redelijk goede transfer die vooral de mooie plaatjes van Newfoundland goed tot hun recht doet komen. Op het huis van de familie Quoyle kan je zo de schimmel zien afbladderen, en op de redactie van de lokale krant lijkt het een puinhoop. De kleuren zijn wat aan de doffe en gedesatureerde kant, wat wel bij de film past. Er is een Engelse DTS-HD MA 5.1-track die als voornaamste doel heeft de wind door de surrounds te doen gieren, want zelfs in mei waaien er in Newfoundland sneeuwstormen. Dialogen zijn helder en goed verstaanbaar; maar goed ook, want buiten Duitse ondertitels zal u zich daar mee moeten behelpen.




EXTRA'S
Lasse Hallström spreekt een audiocommentaar in met zijn visie op de film, en er is een mooie documentaire Dive beneath the surface (22:35) die de link legt tussen de film en het werk van E. Annie Proulx. Dan volgt er nog een magere Behind the scenes (10:19) en een trailer (4:50), en releases van Concorde zijn er ook zo weer waar je op stuipen wordt gejaagd met cross-promotionele trailers.

CONCLUSIE
The Shipping News is een aangrijpend portret met Kevin Spacey - de man zit tegenwoordig op zwart zaad - als loser die rock bottom heeft bereikt. Een Hallström, dus beslist eens kijken.