FILM
Frank Abagnale sr. (Christopher Walken) is een niet al te succesvolle zakenman, die constant overhoop ligt met de belastingen, die hem tot de de laatste druppel willen uitpersen. Zijn zoon Frank jr. (Leonardo DiCaprio) kijkt enorm naar hem op, maar moet lijdzaam toezien hoe het faillissement uiteindelijk leidt tot een echtscheiding, en moeder Paula (Nathalie Baye) heeft kort daarop in no time een ander aan de haak geslagen. Frank Jr. geraakt op drift, en moet maar zijn eigen boontjes zien te doppen. Maar dát is nu net waar hij steengoed in is; als tiener al had hij op zijn nieuwe school zich een week lang voorgedaan als de interim-leerkracht, en op de kortste keren tijd belandt hij op de luchthaven, waar hij zich uitgeeft voor piloot. Niet dat het vliegen hem zo interesseert, wel dat het pilotenwezen in de maatschappij van de jaren '60 genoeg vertrouwen opwekt opdat piloten zonder dat iemand wantrouwig wordt, overal betalen met cheques. Franks core business, zijn namaakcheques van een bijzondere kwaliteit, en op de duur kent hij zodanig de knepen van het vak, dat tegen de tijd dat de politie hem opgespoord heeft, de vogel alweer is gaan vliegen naar een ander nestje.




Frank wil aan de maatschappij in het algemeen en aan zijn vader in het bijzonder bewijzen hoe succesvol hij wel is, maar dat is zonder de ijver van FBI-agent Carl Hanratty (Tom Hanks) gerekend. De inspecteur, het type dat blijkbaar achter zijn bureau geboren is, bijt zich als een bloedhond in het spoor van Frank Abagnale jr. vast; wanneer echter blijkt dat Frank intussen al voor meer dan een miljoen dollar ongedekte cheques heeft verzilverd, wordt de druk om hem te klissen wel érg hoog. En niet alleen blijft Frank uit de klauwen van het FBI, hij maakt er een sport van om de FBI-medewerkers nog belachelijk te maken ook.. Met zijn vervalsingskunsten produceert hij ook diploma's van arts en advocaat, en weet zelfs zodanig indruk te maken op de bekende openbare aanklager Roger Strong (Martin Sheen), dat hij hem om de hand van zijn dochter Brenda (Amy Adams) kan vragen. Maar op het verlovingsfeest daagt er plots iemand op die niet op de uitnodigingenlijst stond: Carl Hanratty.




Na het zwaarmoedige Artificial Intelligence en de briljante SF-film noir Minority Report had Stevie (ik mag Stevie zeggen) blijkbaar de smaak weer eens te pakken gekregen om een ongecompliceerde rechtlijnige avonturenfilm te maken, liefst met niet te veel diepgang, en hij vond inspiratie in het levensverhaal van voormalig meestervervalser Frank Abagnale jr. Ook het feit dat diens strapatsen zich voornamelijk in de jaren '60 afspeelden, was voor Spielberg het gedroomde excuus om zich nog eens met zijn volle gewicht op de swinging sixties te storten. Voor de hoofdrol trok hij de snotneus aller snotneuzen, Leonardo DiCaprio aan, en alhoewel die over de nodige flair (en uiteraard over de nodige pretentie) beschikt om die rol zonder problemen aan te kunnen, vergt het soms wat van het verbeeldingsvermogen van de kijker om zich voor te stellen dat zijn personage slechts 18 jaar zou zijn. En dat van de horde vrouwelijke aanbidders die achter zijn lijf loopt, hij Jennifer Garner laat staan voor een gibberende kleuter met een beugel die lijkt gestolen te zijn uit het Museum voor Schone Kunsten, dat gelooft u toch zelf niet, zeker?




Daar recht tegenover staat Tom Hanks als de beendroge, compleet humorloze (als hij een mop wil vertellen eindigt die op go fuck yourself) agent Carl Hanratty, die niet weet hoe hij een schietijzer moet vasthouden, vlug in zijn ego gekrenkt is, en enkel maar schijnt te kunnen glimlachen als hij een verdachte achter de tralies kan draaien. Hanks is duidelijk een meer doorwinterd acteur, en toont met deze rol nog maar eens zijn veelzijdigheid. Weer echter bekruipt ons de twijfel naar de accuraatheid van Spielbergs portrettering van de FBI-agenten als een bende stoffige archivarissen (alhoewel dan het mysterie waarom het FBI de aanslagen van 11 september 2001 niet zag aankomen, meteen opgelost zou zijn). De show wordt voornamelijk gestolen door Christopher Walken, die als de door narigheid, pech, een echtscheidingsprocedure en de belastingen achtervolgde Frank Abagnale sr. toch nog fier als een gieter staat te janken als een klein kind wanneer hij van zijn gefortuneerde zoon een Cadillac cadeau krijgt.




Nu, wat houdt de film dan toch zo boeiend? De achtervolging natuurlijk, waarbij Abagnale met zijn van zelfvertrouwen overlopende ego telkens weer Hanratty te kakken zet, gecombineerd met het waanzinnige gegoochel waarmee Abagnale jr. erin slaagt om zich telkens op het cruciale moment te verpoppen in een andere identiteit. En voor een dergelijke film komt dan nog maar eens de meester-verteller in Spielberg boven, die in perfecte synergie met componist John Williams de éne suspense-scène op de andere laat volgen, en dat bovendien mooi aankleedt met erg sprekende beelden, zoals de ronddolende revolvers die achteraf blijken te behoren aan Hanratty en zijn twee niet bepaald overgekwalificeerde hulpjes. Die beeldtaal is een middel dat alleen de groten der aarde zoals Spielberg perfect kunnen aanwenden; kijk na de film nog maar eens opnieuw naar de begingeneriek, en je merkt dat de simplistisch aandoende tekenfilm feitelijk een samenvatting van de film vormt. Op al die kleine details is er netjes gelet, en dat geeft je als filmkijker een goed gevoel. Alleen het einde van de film kan voor de nodige discussie zorgen: de éne zal beweren dat de gebeurtenissen ná Abagnales arrestatie net de kern van de film vormen, een kritikaster zal zich misschien ergeren aan het feit dat er in onvervalste Hollywood-traditie alweer eens een complete stijlbreuk wordt begaan in het geforceerde happy end. U mag zelf beslissen wat u erover vindt.




BEELD EN GELUID
In Europa was er al een tijdje een Blu-ray op de markt die niets van het bonusmateriaal van de rijkgevulde 2-disk dvd overnam, maar deze UHD verenigt het beste van de beide werelden. De beeldkwaliteit is op UHD verbeterd, maar behoort zeker niet tot de toppers. Het beeld is helder en scherp, maar is niet geheel vrij van, toegegeven, milde, compressieproblemen, wat toch echt niet zou mogen. Andere shots zijn dan weer puntgaaf, dus dit is echt een mixed bag geworden. De DTS-HD MA 5.1-track van de Blu-ray is behouden. Deze voldoet aan alle normen die een Blu-ray dient te voldoen, maar Catch Me If You Can is niet dadelijk een actiefilm waarin er om de haverklap iets dient te ontploffen. Erg dynamisch is het geluidslandschap niet te noemen, en de kans dat u deze disk zal bovenhalen als u gevraagd wordt om uw versterker te demonsteren, is eerder klein.

EXTRA'S
Het bonusmateriaal staat op de bijhorende Blu-ray, maar is niet Nederlands ondertiteld, dit in tegenstelling tot de 4K-film. Uiteraard bevat deze disc uiteraard géén commentaartrack, want elke zichzelf een beetje respecterende dvd-liefhebber wéét wat de heer Spielberg, Steven over commentaartracks denkt. Catch Me If You Can: Behind The Camera (17:09) biedt een blik achter de schermen, maar niet zo promotioneel van aard als wat we op andere discs vaak terugvinden. Spielberg mag dan wel geen commentaartracks voorzien, de documentaires waar hij zijn medewerking aan verleent zijn zonder uitzondering allemaal interessant, en bieden een waardevolle aanvulling in een poging tot het peilen wat er allemaal in Spielbergs brein rondwaarde terwijl hij deze film draaide. Dan volgen 5 korte documentaires Cast Me If You Can: The Casting Of The Film. In verschillende korte hoofdstukjes vertellen de castleden hoe ze bij deze film terecht zijn gekomen, en discussiëren ze over het personage dat ze vertolken, en hoe hun visie daarover vaak verschilde met de visie van Spielberg. Er is een play-all optie voorzien. Merk ook op dat de samenstellers van deze dvd het niet konden laten om ook Jennifer Garner in deze selectie op te nemen, alhoewel haar rol in deze film erg beperkt is. Maar rouwig zijn we daar niet over. We hebben dus: Leonardo DiCaprio as Frank Abagnale Jr. (6:07), Tom Hanks as Carl Hanratty (6:19), Franks Parents: Christopher Walken and Nathalie Baye (7:22), The Strong Family: Martin Sheen and Amy Adams (5:30) en Jennifer Garner and Cheryl Ann (3:15). Scoring Catch Me If You Can (5:25) leert ons dat de originele filmmuziek (zucht, nog maar eens) van de hand van John Williams is, die uiteraard vooral teruggreep naar muzikale invloeden uit de jazz-scène van de jaren '50 en de beginnende sixties.




Waar u echter op te wachten zit, zijn de 4 documentaires "Frank Abagnale: Between Reality and Fiction". In deze sectie maakt U kennis met de échte Frank William Abagnale, die er uiteraard tegenwoordig een stuk gerimpelder uitziet dan DiCaprio (maar wat niet is, kan nog komen, Leo). Abagnale beschrijft hoe hij inderdaad, zoals we in de film zagen, probeerde zijn ongelukkige jeugd zo snel mogelijk te vergeten, en thuis als tiener wegliep. Vervolgens weidt hij uit over hoe hij sommige valse documenten fabriceerde (deze featurette is, helaas, veel te kort), en ook geen enkele moeite had om zich als achttienjarige achtereenvolgens als piloot, dokter en advocaat voor te doen. En natuurlijk hoe hij geklist werd. We krijgen dus achtereenvolgens Meet Frank Abagnale (5:28), Frank Becomes A Pilot (4:07), Frank's Careers (1:59) en Frank Gets Caught And Turns His Life Around (3:35), om toch op een vrolijke noot te eindigen. Dan is het de beurt aan The FBI Perspective (7:07). In deze featurette laat men een gepensioneerde FBI-agent aan het woord, die als technisch adviseur op de set aan de slag mocht, en moest toezien dat de beschrijving van de werking van het FBI in de jaren '60 zo correct mogelijk werd weergegeven. Zoals op het einde van het televisienieuws: herhaling van de hoofdpunten en aftiteling in de documentaire Catch Me If You Can: In Closing (4:59). Waaruit blijkt dat men inderdaad misschien beter al deze filmpjes aan elkaar had gebreid tot één langere featurette. Tot slot vinden we op de disc nog drie fotogalerijen met een kleine honderd productiefoto's. Vooral bij de foto's over de kleding kan je met één druk op de knop het ongedragen kostuum vergelijken met het stukje film waar het in gedragen wordt.




CONCLUSIE
Op de ondertiteling van de extra's na bevat deze schijf al het materiaal dat omtrent deze film ooit is uitgebracht, in een 4K-presentatie, maar zonder naar Atmos opgewerkt geluid. Een miskoop doet u er zeker niet mee.