FILM
The Beguiled is gebaseerd op de gelijknamige roman van de Amerikaanse schrijver Thomas P. Cullinan uit 1966, waarin de levensomstandigheden worden geschilderd in het Farnsworth-meisjesinternaat in het zuiden van de Verenigde Staten in het derde jaar van de burgeroorlog (1864). Het boek werd eerder verfilmd door Don Siegel in 1971, met in de hoofdrollen Clint Eastwood (The Good, The Bad And The Ugly, 1966) en Geraldine Page (Sweet Bird Of Youth, 1962), maar regisseur Sofia Coppola beperkt zich niet tot een remake; zij kiest ervoor om het verhaal te vertellen vanuit het standpunt van de vrouwen en meisjes die in het adembenemende en in koloniale stijl opgetrokken Farnsworth House proberen te overleven terwijl in de nabije omgeving de twee legers elkaar met bommen bestoken.

Tijdens het plukken van champignons, stoot de jonge Jane (Angourie Rice) op een aan het been gewonde noordelijke soldaat. Ze schrikt even, maar korporaal John McBurney (Colin Farrell) is duidelijk hulpbehoevender dan gevaarlijk. Ze besluit om hem naar het internaat te brengen en Miss Martha (Nicole Kidman),  eigenares en hoofd van de kostschool, over zijn lot te laten beslissen. Uiteindelijk zijn de vrouwen het erover eens dat ze John McBurney niét aan het Geconfedereerde leger kunnen uitleveren, niet in zijn beroerde fysieke toestand. Hij wordt naar de muziekkamer gebracht, z’n wond wordt schoongemaakt en genaaid, en voor het slapengaan wordt gebeden voor de veiligheid van de eigen troepen én het spoedig herstel van de vijandelijke soldaat.

Maar de aanwezigheid van de uit Dublin afkomstige John McBurney – bij gebrek aan werk heeft hij zich voor 300 dollar als huurling laten aanwerven – verstoort de rust in het meisjesinternaat, want als gevolg van de oorlogshandelingen zijn de bewoonsters al geruime tijd verstoken van mannelijk contact. Miss Martha Farnworth en de Frans lerares, Miss Edwina Morrow, hebben beiden een dierbaar iemand verloren in de gevechten, terwijl het oudste meisje, Alicia, zich stilaan bewust wordt van haar vrouwelijkheid. De gemoedelijke sfeer van hulpvaardigheid en bezorgdheid omtrent het lot van de nieuwkomer slaat dan ook heel snel om in een broeierig klimaat van seksuele en intermenselijke spanning, want de in zichzelf gekeerde Miss Edwina – als gevolg van de oorlog in de kostschool in Virginia gestrand – voelt zich duidelijk aangetrokken tot John McBurney, al weerhoudt de zuidelijke etiquette haar ervan om op zijn avances in te gaan. Miss Martha op haar beurt is het toonbeeld van zuidelijke strengheid en religiositeit, terwijl zij het zichtbaar moeilijker heeft met de aanwezigheid van de noordelijke soldaat wegens haar loyauteit ten opzichte van de zuidelijke zaak. Dat zal evenwel niet verhinderen dat ook zij zich tot hem aangetrokken voelt, wat ze wellicht eerder als een zwakte en een vorm van verraad ervaart.

Er wordt veel gegiecheld in Farnworth House, want vooral de jongste meisjes vinden de aanwezigheid van John McBurney een spannende aangelegenheid. Maar er is ook sprake van naijver en rivaliteit als hij meer aandacht besteedt aan Jane, die hem in het bos heeft gevonden, dan aan de andere meisjes. Ze proberen in z’n kamer binnen te glippen om even een praatje met hem te maken en je kan je voorstellen dat hij een grote rol speelt in hun fantasie. Miss Martha probeert de schijn van afstandelijkheid op te houden, maar Miss Edwina valt uiteindelijk voor de charmes van de noorderling, terwijl die op zijn beurt plannen blijkt te hebben met de veel jongere Alicia...

John McBurney maakt uiteindelijk een foute keuze en het is niet de misleide Miss Edwina of de geschrokken Alicia die hem daarvoor straffen, maar Miss Martha, die als een Griekse wraakgodin de regie van zijn noodlot in handen neemt. Als een compleet van de kook geraakte John McBurney vervolgens haar autoriteit ondermijnt en haar en haar medebewoners bedreigt, besluit Miss Martha om definitief met hem af te rekenen... 

In tegenstelling tot regisseur Don Siegel destijds, maakt Sofia Coppola van haar personages geen hysterische vrouwen die ontregeld worden door de aanwezigheid van een gewonde en hulpbehoevende man die zelfs als passieve toeschouwer de gang van zaken in de war dreigt te sturen. Miss Edwina blijft de hele film lang een wat teruggetrokken, stille en geheimzinnige vrouw die niet echt gelukkig is met haar geïsoleerde leven in het meisjesinternaat, terwijl Miss Martha haar gevoelens verstopt achter een stevige façade van zuidelijke strengheid en decorum. Ze hebben allebei ervaring met mannen en ze weten hoe het spel wordt gespeeld, in tegenstelling tot de meisjes die uitgelaten en opgewonden zijn door zijn aanwezigheid. Alleen Alicia maakt een volwassenere indruk, al probeert zij soms om op een naïeve manier met John McBurney te flirten.

Nicole Kidman is perfect gecast voor de rol van de gereserveerde zuidelijke matrone die de touwtjes nooit uit handen geeft. Zij maakt van Miss Martha een vrouw die respect eist voor de regels en die erop toeziet dat haar pupillen op het rechte pad blijven. Als zij al gevoelens ontwikkelt voor de vreemdeling, dan weet ze die uitstekend te camoufleren via de zorg voor zijn beenwonde en een korte babbel bij een glaasje cognac, er hem steeds op wijzend dat hij geen gast is in haar huis en dat hij na zijn herstel het landgoed moet verlaten. Ze speelt het hard en zacht tegelijk, houdt haar gevoelens streng onder controle en verraadt op geen enkel moment waartoe ze in staat is, mocht haar wereldje bedreigd worden. Kirsten Dunst kruipt in de huid van Miss Edwina, een vrouw met een laag zelfbeeld, misschien omdat ze een slechte ervaring heeft gehad met mannen, misschien omdat ze een groot verlies nog niet heeft verwerkt, maar langzaam ontdooit ze en durft ze aan de avances van John McBurney toe te geven. Haar relatie met Miss Martha is onduidelijk, al valt het op dat ze nooit als een ondergeschikte wordt behandeld en dat er nooit opmerkingen worden gemaakt over haar contacten met de noorderling. Elle Fanning neemt de rol van de Alicia voor haar rekening, een jonge vrouw die niet de levenservaring deelt van Miss Martha en Miss Edwina en die dan ook geen idee heeft wat zij bij John McBurney uitlokt. 
 
Colin Farrel geeft gestalte aan John McBurney, een personage dat in de loop van 89 minuten evolueert van een vriendelijke en beleefde soldaat tot een berekende en vervaarlijke manipulator, maar die niet beseft dat hij is binnengedrongen in een perfect georganiseerd wereldje dat men met hand en tand zal verdedigen omdat er geen alternatief is. Hij kent dit soort zelfstandige vrouwen niet, want in zijn milieu in Dublin is hij ze naar alle waarschijnlijkheid nooit tegen het lijf gelopen. Colin Farrell levert uitstekend werk, maar met Nicole Kidman als tegenspeler, heeft hij weinig keuze. 

BEELD EN GELUID
The Beguiled is een vrij donkere film, want het gebruik van extra licht is tot een minimum beperkt. Dat heeft consequenties voor de binnenhuisscènes – veel tegenlicht in de dagscènes, kaarslicht in de avondlijke en nachtelijke fragmenten, bijna complete duister in een fragment in de slaapkamer van de meisjes – terwijl de opnamen in de buitenlucht vrij neutraal en natuurlijk ogen. Kleur zien we vooral in de wat ruige tuin van het internaat, want de vrouwen en meisjes zelf zijn in bijna kleurloze, pastelachtige jurken gestopt met wit, beige en lichtblauw als belangrijkste tinten. Als gevolg van de donkere interieurs, domineren alle tinten van bruin en donkergrijs het kleurenpalet. De soundtrack van Phoenix (o.a. gebaseerd op het Magnificat van Claudio Monteverdi) is stemmig en minimalistisch, met flink wat geweld in de scène waarin John McBurney als een wildeman tekeer gaat. 

EXTRA’S
In A Shift in Perspective vertelt Sofia Coppola dat ze het verhaal vanuit een vrouwelijk standpunt wilde vertellen en het een gothic-touch wilde geven, waarin ze overigens uitstekend is geslaagd, want de sfeer is broeierig en beklemmend. De verschillende personages worden voorgesteld en de actrices vertellen over hun ervaring met de regisseur én met Nicole Kidman. In A Southern Style wordt aandacht besteed aan het prachtige production design, namelijk de typische zuidelijke omgeving, de aankleding van de interieurs en de prachtige jurken van de vrouwen en meisjes. 

CONCLUSIE
Met weinig middelen en een beperkte hoeveelheid effecten maakt Sofia Coppola van The Beguiled een spannende gothic thriller waarvoor ze kan rekenen op uitstekende acteerprestaties van o.a. Colin Farrell, Nicole Kidman en Kirsten Dunst.