:: BESPREKINGEN ::
DVDInfo.be >> Bespreking >> DESPICABLE ME
DESPICABLE ME (BLU-RAY)
Bespreking door: Werner - Geplaatst op: 2011-01-31
FILM
Een groep bruinverbrande Amerikaanse toeristen komt er tijdens een tocht door Egypte op uit dat de piramide van Gizeh verdwenen is en vervangen door een opblaasbare variant. De media zijn het erover eens: één of andere superschurk heeft toegeslagen! Zo'n superschurk is Gru (Steve Carell), een misantrope zonderling die graag kinderen treitert, met zijn superschurkenmobiel door de stad cruist en al wie hem niet laat voor gaan in de winkel bewerkt met zijn vriesstraalgeweer. Alleen heeft Gru deze misdaad niet op zijn geweten - hij zou anders wel willen - maar de dader is de supernerd Vector (Jason Segel) "like a vector in mathematics, he's got direction and magnitude". Gru voelt aan dat zijn prestige op het spel staat en samen met de gekke geleerde dr. Nefario (Russell Brand) en een leger vol minions, een onverstaanbaar taaltje brabbelende harige aardappelen met een variabel aantal ogen tussen één en twee, plant hij een mogelijk nog meer in het oog springende misdaad: het stelen van de maan. Wat daar het nut van kan zijn, is niet helemaal duidelijk, maar Vector is hem alweer een stapje voor wanneer die voor de ogen van Gru een krimpstraal, een essentieel onderdeel van Gru's plan, uit de handen van een niet nader genoemde Aziatische mogendheid ontfutselt. Vector heeft zich verschanst in zijn oninneembaar huis en geen haar op zijn hoofd dat eraan denkt om Gru binnen te laten. Of iemand anders, for that matter. Of toch, er is één uitzondering: Vector is verzot op koekjes en opent zijn deur wél voor drie weesmeisjes, die van de directrice van het weeshuis (Kristen Wiig) een minimaal verkoopquotum moeten halen of er zwaait wat. Gru verandert het geweer van schouder en probeert met een zielig verhaaltje op de proppen te komen om de directrice ervan te overtuigen hem de drie meisjes, Margo (Miranda Cosgrove), Edith (Dana Gaier) en Agnes (Elsie Fisher), te laten adopteren. Helaas voor Gru brengt het vaderschap ook verplichtingen mee en daar is hij niet op voorbereid. En - hoe kan het ook anders - ontwikkelt hij op de duur met het drietal een affectieve band die alsmaar moeilijker wordt om te breken, waardoor zijn einddoel - het stelen van de maan - steeds minder duidelijk omschreven wordt.


2010 was alleszins een topjaar voor animatiefilms. Disney bracht het prinsessengenre weer onder de aandacht met Tangled, Dreamworks leverde ons zelfs twee films, publiekslieveling Shrek Goes Forth en het iets minder evidente How To Train Your Dragon, en Pixar bevestigde zich als marktleider met Toy Story 3. De nieuwkomer van het stelletje, productiehuis Illumination Entertainment en de internationale animatiestudio MacGuff Ligne, die tot nog toe vooral speciale effecten leverden aan films van Franse makelij, hebben een frisse en toegankelijke animatiefilm ter wereld gebracht die niet dadelijk van het geijkte pad afwijkt, maar die toch door een goede uitwerking van de vlotte karakters en een grappige cartooneske stijl tot de betere in zijn soort kan worden gerekend. De film had tijdens zijn doortocht in de bioscopen natuurlijk af te rekenen met de keiharde concurrentie van Pixar's Toy Story 3 en heeft niet dezelfde impact op emotioneel vlak. Kwatongen zouden zelfs kunnen beweren dat sommige elementen zoals de nerdy tegenstander uit The Incredibles zijn gepikt. Ik ben het maar gedeeltelijk met die kritiek eens, want met films over superhelden en superschurken beland je uiteindelijk onvermijdelijk in eenzelfde straatje als je voorgangers, en toch heeft deze film voldoende elementen om zich van de concurrentie te onderscheiden.  
 

Toch valt er in het geval van Despicable Me te pleiten vóór de manier waarop Gru - ondanks zijn wat rare beroepskeuze als evil supervillain - als alleenstaande vader wordt geportretteerd en als een ietwat wereldvreemd, maar niet volledig onsympathieke figuur, die toch regelmatig zijn best doet, maar die door zijn onkunde telkens weer pijnlijk op zijn bek gaat. De drie kinderen zijn schatten, vooral Agnes' ietwat naïeve positivisme houdt het geheel lekker luchtig en vooral het uiterst geinige legertje onverstaanbaar koeterwaals brabbelende minions is voor dit universum op maat gesneden, zodanig zelfs dat ze een oude platgetreden grap zoals het fotokopiëren van hun eigen kont toch nog van een frisse insteek kunnen voorzien. Elk van de drie voornaamste tenoren van de film - Gru, de meisjes en de minions - brengen een ander soort komedie naar het scherm, respectievelijk de donkere soort die we van regisseurs als Tim Burton kennen, de schattige Little Rascals-strapatsen en eenvoudige slapsticknummers - die toch op de één of andere manier goed schijnen te vermengen. De film is voornamelijk geplugd als 3D-gimmick, wat aan enkele scènes zoals het ritje op de achtbaan en de eindcredits goed te merken is, maar heeft genoeg potentieel om zonder de technische foefjes een publiek aan te spreken. Commercieel was het in elk geval een succes, want de film heeft aan de kassa een veelvoud van zijn productiekosten opgebracht. De film is kindvriendelijk genoeg voor de kleintjes, bevat niets griezeligers dan wat mild spookhuisentertainment en heeft tegelijkertijd voldoende meerwaarde in huis om volwassenen te amuseren. Afgezien van sporadisch een vermelding zoals "Bank Of Evil. Formerly Lehman Brothers" drijft de film niet echt op referenties uit de populaire cultuur en de makers slagen er best wel in om ondanks het compleet absurde gegeven een redelijk intelligente film af te leveren met maar weinig grappen die rechtstreeks betrekking hebben op het afscheiden van menselijke lichaamsvochten.
 

Als Despicable Me voorts nog iets bewijst, dan is het dat dit soort films toch altijd weer staat of valt met de keuze van een voicecast. Steve Carell kwijt zich uitstekend van zijn taak met zijn raar semi-Russisch accent, alhoewel zijn performance bij momenten héél erg op die van collega Mike Myers uit Shrek lijkt, en navenant krijgt zijn sidekick, Russell Brand als half dove en helemaal seniele doctor Nefario wat te weinig tijd toebedeeld. Jason Segel krijgt ook de mogelijkheid om de übernerd in zich los te laten en in de bijrollen merken we vooral Julie Andrews op als Gru's moeilijk te behagen moeder.
 

BEELD EN GELUID
Op deze Gru-ray, pardon, Blu-raytransfer is niets aan te merken. Het beeld is natuurlijk weer rechtstreeks van de computerbron afkomstig, waardoor er niets wezenlijks fout kan lopen. It shows. De kleuren zijn zeer mooi en het grijze, saaie bestaan van Gru contrasteert mooi met de roseponykleurtjes uit de leefwereld van de kinderen. De animatie van Mac Guff is netjes afgewerkt en de scherp afgelijnde scènes bevatten veel mooie details, waaronder een paar visuele geintjes die pas bij een volgende kijkbeurt allemaal opvallen, zoals in de scènes waarin honderden minions op de werkvloer staan te dansen. Het afgeleefde karakter van Gru's schuilhol contrasteert mooi met het gelikte design in het hoofdkwartier van Vector. Zelfs op Gru's collectie verroeste bommen is de textuur van het verweerde metaal goed te zien. Sommige scènes zijn echt wel ontwikkeld om met een 3D-versie de kijker van de sokken te blazen, maar zelfs in 2D hou je je adem in als Gru en zijn protegés over het zwaartepunt van de achtbaan duiken. De Engelse DTS-HD MA 5.1 track is krachtig en overheersend aanwezig in elke ontploffing, voorbijvliegend spionagevliegtuig, pretpark of grommende haai. Zelfs de piranha's uit Vectors piranha gun vliegen één welbepaalde richting uit in dit surroundfeest. Voor de soundtrack is een beroep gedaan op funkgrootmeester Pharell Williams, een beetje een gewaagde combinatie, maar het blijkt allemaal netjes te werken.
 

 
EXTRA'S
Jammer genoeg bevat de disk niet hetzelfde bonusmateriaal als de US-versie en hier en daar is er een extra gesneuveld ten behoefte van de vele dubbings, zoals een documentaire over de voicecast en enkele spelletjes. Het audiocommentaar is wel terug te vindenen het bevat wat leuke randinformatie, maar het is niet echt baanbrekend te noemen. De feature die deze track speciaal behoort te maken is dat naast regisseurs Chris Renaud & Pierre Coffin ook de minions de film becommentariëren. Wie de film zelf echter kent, weet dat het gekwetter van de minions onontcijferbaar is. De film is af te spelen met een picture-in-picture-commentaar Gru-Control, waarin de minions weer het voortouw nemen. De herspeelwaarde is echter niet zo groot en de track bevat weinig nieuwe informatie. Wel de moeite waard zijn drie Despicable Me mini-movies. In Home Makeover (5 min.) krijgen de kinderen het bezoek van een ambtenaar van de jeugdbescherming, Orientation Day (4 min.) is een instructievideo voor beginnende minions, waarin ze vooral tot voorzichtigheid worden aangemaand wanneer ze bommen hanteren. Het leukste filmpje, bijna de hele prijs van een inkomticket waard, is echter Banana (4 min.), waarin drie minions een heroïsch gevecht leveren om een stuk fruit. Dan volgen een paar stukjes documentaire. The world of Despicable Me (15 min.) is een algemeen making-of-filmpje, waarbij de vraag zich opdringt in hoeverre je dergelijke bijdragen serieus moet nemen als iemand als Steve Carell met een uitgestreken gezicht komt vertellen dat Gru de rol is waarvoor hij geboren is. In Despicable beats (3 min.) duiken we de studio in met Pharell Williams. Gru's rocket builder is een simpel javaspelletje en Miss Hattie's top secret cookie recipes bevat vijf pagina's met statische informatie, namelijk recepten voor vijf soorten koekjes. Het korte segmentje A global effect (3 min.) is misschien nog het interessantste stukje informatie, waarin we onder meer vernemen dat de makers van de film over de hele wereld verspreid zitten en eigelijk nooit van hun leven fysiek ergens zijn samengekomen. De disk wordt afgesloten met twee Despicable Me game previews van elk een minuut: een Despicable Me: The Game trailer voor weet ik veel welk platform en een Minion Mania apps trailer voor mobiele telefoons.
 
 
CONCLUSIE
Alleen een doorwinterde zuurpruim zal niet minstens glimlachen bij deze sympathieke animatiefilm waarvan de Blu-ray topkwaliteit in zijn genre is. Van de extra's blijven enkel de minionfilmpjes bij. De Blu-ray bevat ook de dvd-versie.



cover



Studio: Universal

Regie: Chris Renaud & Pierre Coffin
Met: Steve Carell, Jason Segel, Russell Brand, Kristin Wiig, Miranda Cosgrove, Will Arnett, Danny McBride, Jack McBrayer, Julie Andrews

Film:
9/10

Extra's:
3/10

Geluid:
10/10

Beeld:
10/10


Regio:
B

Genre:
Komedie

Versie:
Benelux (NL)

Jaar:
2010

Leeftijd:
6

Speelduur:
82 min.

Type DVD:
SS-DL

Barcode:
5050582779219


Beeldformaat:
1.85:1 HD

Geluid:
Engels DTS-HD MA 5.1
Nederlands DTS 5.1
Tsjechisch DTS 5.1
Deens DTS 5.1
Noors DTS 5.1
Fins DTS 5.1
Grieks DTS 5.1
Chinees DTS 5.1
Japans DTS 5.1


Ondertitels:
Nederlands, Tsjechisch, Deens, Noors, Zweeds, Fins, Grieks, Chinees, Engels CC
Extra's:
• Gru-control
• Audiocommentaar
• Despicable Me mini-movies:
- Home Makeover
- Orientation Day
- Banana
• Documentaire "The world of Despicable Me"
• Documentaire "Despicable beats"
• Spelletje "Gru's rocket builder"
• Spelletje "Miss Hattie's top secret cookie recipes"
• Documentaire "A global effect"
• Despicable Me game previews:
- Despicable Me: The Game trailer
- Despicable Me: Minion Mania apps trailer

Andere recente releases van deze maatschappij