FILM
Pulpromannenschrijfster Joan Wilder (Kathleen Turner) en avonturier Jack Colton (Michael Douglas) zijn na Romancing The Stone een koppel geworden, en ze dobberen al enige tijd in Jacks bootje van de éne modaine haven naar de andere, terwijl Joan haar nieuwe roman - iets met piraten - tot een goed einde tracht te brengen, maar dat wil niet zo goed lukken, en ze smijt uit frustratie haar schrijfmachine het water in. Dan krijgt Joan een aanbieding om een biografie te schrijven over de "alom geliefde leider" Omar Khalifa (Spyros Fokas), een dubbelganger van Omar Sharif en dictator van de één of andere Afrikaanse zandbakstaat. Uiteraard zijn de eerbetuigingen die de leider van zijn volk ontvangt, min of meer gedwongen, en zijn handlangers hebben hun best gedaan om Jack proberen te vermoorden door zijn jacht op te blazen. Dat is gelukkig mislukt, want Jack was niet aan boord, maar samen met ritselaar Ralph (Danny DeVito), die letterlijk uit een afvalcontainer komt gekropen om zijn woede over de vorige film op Jack te koelen, vertrekken ze naar Afrika om Joan te redden.




En dat is nodig. Omar wil zijn absolute macht tonen door het Juweel van de Nijl in zijn bezit te krijgen. Alleen is dat geen edelsteen, zoals vele schattenjagers verkeerdelijk denken, maar de bijnaam van een vrijheidsstrijder (Avner Eisenberg) wiens ambitie het is om Omar van zijn troon te stoten en de macht terug te geven aan het volk.




The Jewel Of The Nile werd in 1985 vooral gezien als een plug voor de hitsingle When The Going Gets Tough, The Tough Get Going van Billy Ocean, die één week lang de topplaats bereikte in de BRT Top-30, en in Nederland zelfs vijf weken de toppositie bekleedde. Net zoals zijn voorganger is de film een luchtig niemendalletje, met als setting een compleet politiek incorrecte versie van Arabië inclusief een narcistische dictator die op alle muren van zijn ganse rijk zijn foto wil zien prijken. Het blijft leuk om Michael Douglas en Kathleen Turner als vanouds zien te kibbelen terwijl ze van de éne exotische locatie naar de andere rennen (of een vliegtuig zonder vleugels nemen - echt waar!), met tussenin Danny DeVito als hysterisch opdondertje. Alleen voelt het feit dat het "Juweel van de Nijl" enkel bestaat in de overdrachtelijke zin, een beetje als kopersbedrog, want de titel belooft meer mystiek dan dat er uiteindelijk geleverd wordt. Er zou nog een derde film komen, maar die plannen werden uiteindelijk opgeborgen omdat The Jewel Of The Nile financieel minder had opgebracht dan Romancing The Stone had voorspeld. Voor een franchise die hoofrolspeler Michael Douglas feitelijk een habbekrats heeft gekost, hebben de beide films nochtans hun deugdelijkheid bewezen.




BEELD EN GELUID
Uiteraard is The Jewel Of The Nile een film die intussen al meer dan 40 kaarsjes mag uitblazen. Aan de beeldkwaliteit is het helaas te merken; de openingsscène in de haven is nog best te doen, en ook de paleizen van Omar zien er somptueus uit, maar de woestijnscènes zien er wat vlak en verbleekt uit. Het contrast is ook niet te vergelijken met dat van recentere films. De DTS-HD MA 5.1-track is al helemaal een tegenvaller: de dialogen en de geluidseffecten zijn helemaal niet in balans, waardoor die laatste allesoverstemmend door de speakers knallen zonder gevoel van richting, en als u een ruk naar links geeft op uw versterker, dan zijn de dialogen weer niet hoorbaar. Die dialogen zijn onder normale omstandigheden wel goed verstaanbaar en netjes gecentreerd, maar het evenwicht is over deze hele track zoek.




EXTRA'S
Eerst en vooral is er een audiocommentaartrack ingesproken door regisseur Lewis Teague, die het vooral heeft over de impact die de film heeft gehad op zijn carrière, en onder meer aanhaalt dat de Flying Karamazov Brothers in de cast eigenlijk geen professionele acteurs zijn. Er zijn 6 verwijderde scènes (5:44), en vervolgens twee documentaires. Romancing the Nile: A Winning Sequel (20:59) bevat interviews met cast en crew, waaruit onder meer blijkt dat Kathleen Turner niet onverdeeld gelukkig was met het script. Adventures of a Romance Novelist (8:02) gaat over het centrale gegeven van de film, dat een schrijfster van pulprommantjes er zelf in één verzeilt. Dan is er nog een trailer (1:34).

CONCLUSIE
Vooral op technisch gebied scoort deze schijf ondermaats, maar u wil wellicht deze film samen met Romancing The Stone koesteren als een reliek van de eighties.