:: BESPREKINGEN ::
DVDInfo.be >> Bespreking >> BEAN
BEAN (BLU-RAY)
Bespreking door: Werner - Geplaatst op: 2010-09-21
FILM
In en vlak voor 1997 hadden de grootste rampen de aarde al geteisterd. Voor de tweede maal vielen er dinosaurussen mensen aan en liep er zelfs in een kuststadje een T-rex een tijdje vrij rond, die zichzelf tegoed deed aan de noodzakelijke hoeveelheid verse proteïnen. Uit het niets dook er plots een vulkaan op in het centrum van Los Angeles. Het midwesten van de Verenigde Staten werd opgeschrikt door een onverklaarbare reeks tornado's. En een bende nare aliens schoot in zijn gigantische, allesbestendige schotels de hoofdsteden van de wereld aan frut. Er werd voorspeld dat niet één, maar twee vreselijke meteorieten de aarde zouden opblazen binnen het jaar? En nochtans was er van de opwarming van de aarde nog geen sprake.

De grootste ramp zou echter de Verenigde Staten treffen in 1997: Mr. Bean (Rowan Atkinson) krijgt een paspoort! Bovendien houden de Engelsen altijd wel van een geintje als ze de Amerikanen een poot uit kunnen draaien en "doctor" Bean wordt daarom als kunstexpert opgetrommeld die in Los Angeles een reeks lezingen mag geven ter gelegenheid van de aankoop door de ijzervretende generaal Newton (Burt Reynolds) van het doek The Whistler's Mother, een transactie waarbij 50 zuurverdiende miljoenen van de Amerikaanse belastingbetaler naar het Musée d'Orsay worden overgedragen om het schilderij toch maar in Amerikaanse handen te krijgen. De Amerikanen weten nog niet hoe erg ze met deze deal gesnut zijn totdat het te laat is. Conservator David Langley (Peter MacNichol, tegenwoordig bekend als Tom Lennox uit 24) heeft een lumineus idee: hij stelt voor dat doctor Bean tijdens zijn sabattical bij hem intrekt, kwestie van met de verlichte geest elke avond een potje te kunnen debatteren over de hedendaagse invloeden van het postmodernisme. Na eerder de luchthaven op stelten te hebben gezet, wordt die optie in familiekring hoe langer hoe minder populair. Vrouwtje Alison (Pamela Reed) en de moeilijk opvoedbare puberdochter Jennifer (Tricia Vessey) zien de komst van de in hen ogen lichtelijk excentrieke Brit niet echt zitten; alleen zoontje Kevin (Andrew Lawrence) kan nog redelijk met Bean om, vooral als hij opgegooide M&M's in de vlucht kan opvangen in zijn mond. Directeur George Grierson (Harris Yulin) vindt Bean ook een ietsiepietsie abnormaal, maar per slot van rekening, als er iets, maar dan ook het minste verkeerd gaat, is het de kop van Langley die gaat rollen.

Maar terwijl doctor Bean even in een onbewaakt ogenblik bij het vers gearriveerde The Whistler's Mother mag blijven, voltrekt zich de ramp die we al lang hadden zien aankomen: Bean maakt eerst het schilderij vuil door er op te niezen, wil het vervolgens afvegen met zijn zakdoek, maar zijn pen is opengesprongen... en op de duur zit er een bijtende stof op het doek. Om een lang verhaal kort te maken: The Whistler's Mother is onherstelbaar beschadigd. Alleen David en Bean weten van de malversaties en moeten vóór de officiële presentatie van het werk een oplossing voor een ogenschijnlijk onoplosbaar probleem uit de mouw schudden. David neemt de in die situatie meest logische beslissing en drinkt zich lazarus, maar Bean krijgt de zaak toch weer op orde... min of meer toch, want zijn taak als kunstexpert in de Verenigde States is nog verre van voorbij.

Zoals u reeds in de bespreking van The Mr. Bean Collection kon lezen, is Bean beslist het meest bejubelde typetje dat uit de koker van Rowan Atkinson is voortgesproten, zeker beter dan zijn Blackadder-creaties, Johnny English en bijrollen in films als Rat Race en Four Weddings And A Funeral. Niet zozeer Rowan Atkinson is grappig ("lelijk" is een nauwkeurigere omschrijving), maar zijn zelfgecreëerd typetje, een mengeling van een klein antipathiek en stijfburgerlijk mannetje dat altijd de zaak naar zijn hand wil zetten en een kind met een verstandelijk vermogen van hoogstens 8 jaar, is zijn grote succesnummer. De filmpjes uit The Mr. Bean Collection zijn tijdloze klassiekers geworden, alhoewel die toch nog niet helemaal totj de Amerikaanse meerwaardezoeker waren doorgedrongen.

Vandaar dat regisseur Mel Smith probeert om met deze "ultieme rampenfilm" in één klap twee vliegen te vangen: Bean naambekendheid geven in de States en tegelijkertijd het "oude publiek" van het eerste uur op een extra overdosis capriolen van Bean trakteren, en dat nadat Rowan Atkinson had besloten om zijn typetje definitief in de klerenkast te hangen tussen de negenennegentig andere, exact identieke vooroorlogse jasjes. Enkele van de visual jokes zijn dan ook rechtstreeks uit de Engelse reeks geplukt: de scène met het kotszakje komt uit aflevering 6. Mr. Bean Rides Again, en het in slaap vallen in het museum is een fysieke herhaling van het nummertje dat hij in aflevring 1. Mr. Bean tentoonspreidt. We leren overigens uit de verwijderde scènes dat ook de infame kalkoen-op-het-hoofdscène aanwezig was in de oorspronkelijke versie uit aflevering 7., Merry Christmas, Mr. Bean. Deze grappen zijn vooral gericht op het Amerikaanse publiek dat ze nog niet zou kennen. Desondanks bevat Bean nog méér dan voldoende nieuw humoristisch materiaal, ook voor een Europees publiek.

Zo weet iedereen die enigszins met Mr. Bean vertrouwd is dat The Whistler's Mother in de handen van Bean geen lang leven beschoren zal zijn; desondanks blijf je in spanning kijken hoe hij ditmaal weer - goedbedoeld, maar slecht uitgevoerd - zijn reputatie van brokkenmaker alle eer aandoet en het doek om zeep helpt. En Bean heeft draagkracht genoeg voor een - niet al te lange - film. De transfer van een televisietypetje naar het grote witte doek is vaak een gok, maar Rowan Atkinson heeft qua karakterontwikkeling toch geen stijlbreuk gepleegd met zijn personage. De enige toegeving is dat de Bean uit de film een klein beetje meer (maar nog niet onnoemelijk veel) dialoog heeft dan in de televisieserie, waarin zijn langste zinsnede waarschijnlijk (grafstem) "I concentrated on trigonometry" (oké, opnieuw gewone stem) was. Beans stuntelige voorkomen, zijn natuurlijke aantrekkingskracht tot ongelukken en zijn gedateerde garderobe zijn misschien stereotiepen, maar het is zijn handelsmerk en hij is er verdraaid goed in. Eén van zijn co-sterren noemt Atkinson in de extra's "de Charlie Chaplin van zijn tijd". Het is misschien iets te veel eer, maar het Bean-typetje is met verdraaid veel kennis van zaken een hommage aan de komieken van weleer.Qua scenario stelt de film inderdaad niet te veel voor: een aaneenschakeling van kolderhumor. Maar met de Britse flair die Bean zo typeert, wordt de culturele onkunde van de gemiddelde Amerikaan tussendoor eens mild maar kordaat op de hak genomen. En zo lusten we er wel meer. Bean is dus één van de betere comedy's van de afgelopen jaren.

BEELD EN GELUID
Universal heeft samen met Mr. Bean's Holiday deze film opgewaardeerd voor een Blu-rayrelease. Alhoewel het inmiddels om een iets oudere film gaat, is het beeld toch mooi evenwichtig en heeft het een goed contrast, zoals duidelijk te zien is in de scène waarin Bean 's nachts in het Grierson Museum inbreekt, en fijne kleuren, alhoewel in het geheel wel een gedateerdee zweem hangt. Ten opzichte van de dvd is de ruis wat weggetrokken en de focus wat op punt gesteld. Compressieartefacts zitten er nagenoeg niet meer in, alleen is er wat moiré te zien op Beans flashy jasje als hij in de luchthaven gearresteerd wordt. Het geluid is er met deze DTS-HD MA 5.1-track op verbeterd, alhoewel er in de openingsscène nogal een ruw volumeverschil zit. Algemeen is de geluidstrack van deze film zo ver scherpgesteld als men bij een comedy als deze kan gaan.
 
EXTRA'S
Ook het bonusmateriaal is hetzelfde gebleven. Naast de onvermijdelijke sneak peek voor Atkinsons Mr. Bean's Holiday, volgens hem de laatste keer dat hij Bean speelt (maar dat zei hij de vorige keer ook), is er een zeer mooie 21 minuten durende selectie verwijderde scènes, aan elkaar gepraat door Rowan Atkinson en Mel Smith. Hieruit leren we dat de film die het het testpubliek te zien kreeg een stuk langer was, maar dat de regisseurs vonden dat er te weinig vaart in de film zat vooraleer Mr. Bean uiteindelijk in Amerika verzeild geraakt. Hierdoor is jammer genoeg een groot deel van de inleiding verdwenen, waarin onder meer een scène zat waarin Mr. Bean in zijn mini-Cooper, om een file af te snijden, dóór het befaamde warenhuis Harrods rijdt; en ook de capriolen over The Whistler's Mother zijn gedeeltelijk ingekort: het stukje bevat onder meer een scène waarin we zien hoe Mr. Bean het schilderij naar een ander lokaal tracht te verhuizen via de dakrand, waarbij het raam dichtklapt.
 
CONCLUSIE
De eerste langspeelfilm van Mr. Bean moet op Blu-ray zeker niet onderdoen voor zijn dvd-broertje en heeft vooral met een veel evenwichtigere geluidstrack punten bijgewonnen.



cover



Studio: Universal

Regie: Mel Smith
Met: Rowan Atkinson, Peter MacNichol, Pamela Reed, Harris Yulin, Burt Reynolds

Film:
8/10

Extra's:
3/10

Geluid:
8/10

Beeld:
8,5/10


Regio:
B

Genre:
Komedie

Versie:
Benelux (NL)

Jaar:
1997

Leeftijd:
AL

Speelduur:
79 min.

Type DVD:
SS-SL


Beeldformaat:
1.85:1 HD

Geluid:
Engels DTS-HD MA 5.1
Frans DTS 5.1
Duits DTS 5.1
Spaans DTS 5.1
Italiaans DTS 5.1
Japans DTS 5.1


Ondertitels:
o.a. Nederlands
Extra's:
• Verwijderde scènes
• Sneak peek Mr. Bean's Holiday

Andere recente releases van deze maatschappij