FILM
US Marshal Madolyn Harris (Michelle Dockery) heeft in Alaska witteboordencrimineel Winston (Topher Grace) gearresteerd. Die wil in ruil voor strafvermindering getuigen tegen gangsterbaas Moretti, voor wie hij al jaren de boekhouding doet, maar dan moet hij wel bescherming krijgen. Heel veel bescherming, want Moretti is niet van die aard dat hij vergevingsgezind is tegenover verklikkers. Maar eerst moet Winston getransporteerd worden naar Anchorage, om van daaruit verder te vliegen naar Seattle.




Harris heeft een gammel vliegtuigje ingehuurd, waarvan de piloot, Daryl Booth (Mark Walhberg), een soort van hillbilly-jandoedel is die voortdurend flauwe grappen zit te maken. Eens in de lucht merkt Winston echter dat Booth niet is voor wie hij zich uitgeeft, dat de echte Booth in reepjes gesneden ergens ligt te rotten, en al snel blijkt hij een huurmoordenaar, ingehuurd door Moretti, met de bedoeling Winston van kant te maken. De sadist heeft er overigens ook geen haast bij. Harris kan hem overmeesteren en boeien, maar er rijst een nieuw probleem: wie gaat nu het vliegtuig besturen? De controletoren laat een zekere Hassan (Maaz Ali) Harris een snelcursus vliegtuigen landen volgen, maar haar contacten met haar overste, directeur Coleridge (Paul Ben-Victor), laten vermoeden dat er ergens hoog in de hiërarchie een mol moet zitten, die het transport van Winston heeft gelekt. Het gevaar is dus nog niet geweken. Bij een ontsnappingspoging van Booth wordt Winston bovendien zwaargewond, en begint tijd een bepalende factor te worden...




Onwillekeurig moest ik bij deze film terugdenken aan Horizon Line, ook een film die zich afspeelt met een beperkt aantal personages, en gesitueerd is in een onbestuurbaar vliegtuig. Deze film is echter in handen van de in ongenade gevallen acteur/regisseur Mel Gibson, die het feit dat hij niet zo vriendelijke woorden overhad voor zijn joodse medemens, nu mag bekopen met een verbanning in het B-circuit. Gelukkig maakt de man tegenwoordig geen religieuze martelporno à la The Passion Of The Christ meer, en beperkt hij zich tot stevige (want R-rated) actiefilms waarin al eens gevloekt mag worden en waarin kogels kennelijk gratis zijn. Mark Wahlberg mag van Gibson de psychotische piloot vertolken, en de vraag is of Wahlberg nu echt kaal aan het worden is, of speciaal zijn hoofd heeft geschoren voor deze rol. Atypisch voor haar rol is echter in deze prent Michelle Dockery, wiens naam eeuwig en drie dagen verbonden zal blijven met die van lady Mary Crawley uit Downton Abbey, en die je niet zou verwachten als keiharde federale flik.




Flight Risk is een strakke thriller die dankzij de niet al te lange speelduur van anderhalf uur weet te boeien. Met een ogenschijnlijk eenvoudige setting in een beperkte ruimte weet Gibson maximaal spanning uit het gegeven te halen. Centraal thema in deze film is vertrouwen en wantrouwen: waar Harris en Winston in een relatie bewaker-gevangene zitten, moeten ze samenwerken, en moet Harris onder meer op gegeven moment de boeien van Winston losmaken, willen ze Booth kunnen overmeesteren, die aanvankelijk voor alles een uitleg schijnt te hebben, maar uiteindelijk door Harris' doorvragen door de mand valt. Al bij al is Flight Risk een toch redelijk geslaagde prent die bewijst dat je geen overdreven spektakel nodig hebt om indruk te maken.

BEELD EN GELUID
Op 4K ziet de film er mooi uit, vooral ook door de weidse landschappen van Alaska, waar het vliegtuig over vliegt. Er zit netjes veel detail in onder meer de afwerking van wat we alleen maar kunnen benoemen als een vliegtuig dat zijn beste tijd heeft gehad. Ook de close-ups, en dan vooral de verwondingen die de personages oplopen, zien er voldoende realistisch uit, alhoewel er verhaaltechnisch één en ander bij de haren wordt gesleurd. Er is een Dolby Atmos-track aanwezig die misschien wat beperkt is omdat alles zich afspeelt in de cockpit van een klein vliegtuigje, maar eens laten we zeggen de besturing van het vliegtuig begint te wensen over te laten, zitten er bijzonder leuke effecten in de track.




EXTRA'S
Er is een redelijk promotionele perskit Risk Management: Making Flight Risk (8:10) en een trailer (1:19).

CONCLUSIE
Schrijf Mel Gibson nog niet zomaar af, want de ouwe baas kan blijkbaar zeker op vlak van regie de jonkies nog wat leren.